Portretfotografie: Luc Van de Ven voor OKRA

Voor OKRA magazine, het ledenblad van OKRA waarvoor ik met regelmaat al bijna 10 jaar lang voor fotografeer, portretteerde ik psychiater Luc Van de Ven.  De beelden werden gemaakt in het gloednieuwe psychiatrisch centrum op Gasthuisberg Leuven.

Het beeld werd gebruikt in een artikel over “de wortels in ons leven” en werd, zoals je hieronder kan zien, in het tijdschrift gebruikt.

Jurgen Doom
Luc Van de Ven

Ik kom wel op meer plaatsen waar je anders niet of nooit komt (en al zeker niet in een psychiatrisch centrum), maar Mr Van de Ven vertelde me toch iets interessants, namelijk dat ik niemand in beeld mocht brengen.  Op zich is dat niet nieuw voor me en repliceerde ik dat – moest er in de achtergrond toch iemand op staan – die persoon onherkenbaar en onscherp in beeld zou komen.  Tot zover niets nieuws, maar Mr Van de Van vond het belangrijk dat niemand extra in beeld kwam – herkenbaar of niet.  Het fotograferen van iemand in dit centrum, zelfs indien niet herkenbaar, zou tot problemen kunnen leiden.  Want zelfs al herken je de persoon niet dan nog kan het zijn dat een patiënt zich denkt te herkennen – zelfs als is het de patiënt niet maar wel een medewerker, bezoeker, onderhoudspersoneel of wat dan ook. Dat is iets dat absoluut moet vermeden worden.

Zoiets had ik nog nooit gehoord.  Uiteraard had ik hiervoor het grootste respect en zorgde ervoor dat niemand in beeld kwam. Voornamelijk bij onderstaand shot moest ik daarom goed opletten, omdat de glazen wand (als achtergrond) mensen zichtbaar zou kunnen maken.

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Bij dergelijke opdrachten vind ik het belangrijk om mijn klant voldoende mogelijkheden te geven om in de layout van de publicatie het beeld in te voegen. Vandaar dat ik steeds horizontale en verticale beelden aanlever (zelfs als je weet dat ze enkel een horizontaal of enkel een verticaal beeld gaan gebruiken.  De reden is eenvoudig: lever je enkel horizontale beelden aan, dan kan je beeld niet als coverbeeld genomen worden. Lever je enkel verticale beelden aan, dan kan je geen “double spread” krijgen, zoals soms gebeurt).

 

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Alle beelden zijn gemaakt met een Nikon D4, 85mm 1.4 en Nikon SB900 speedlight off-camera.  Dankzij het gebruik van flitslicht kan je de sfeer in een beeld veranderen en zo de klant diverse opties aanbieden, zelfs al heb je maar 2 of 3 setups of locaties gebruikt. Dat gebeurt vaak, omdat veel personen die gefotografeerd worden daar meestal niet om gevraagd hebben en geen zin hebben om op het beeld te staan.  Voor alle duidelijkheid, dat was niet het geval met Mr. Van de Ven, die me alle tijd gegeven heeft die ik nodig had.

Moest ik mogen kiezen welk beeld ik in het magazine zou gebruiken, zou het tussen volgende beelden gaan.  Mijn voorkeur is het onderste beeld, omdat de trap in de achtergrond daarin niet door het hoofd loopt, zoals in het eerste beeld.  Maar ik sta ook achter de keuze van de redactie om het verticaal beeld te gebruiken zoals het nu in het artikel staat.

Wat is jouw voorkeur?

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven
Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Portret van een danseres

Ik postte hier al wat vrij werk in het kader van de portretten van een danseres (Shauni).  Aan het eind van de sessie had ze graag nog een paar neutralere beelden gehad, die konden gebruikt worden bij haar CV en contacten met mensen in de industrie.

We gingen voor dit bijzonder portret van een bijzondere danseres.

Portret van Shauni, danseres
Portret van Shauni, danseres.

Portretfotografie – bedrijfsportret & industrieel portret.

De wereld is klein.  Eén mailtje van een reclamebureau uit Zweden volstaat om je naar de andere kant van het land te sturen om er een bedrijfsportret en industrieel portret te gaan maken.

Wanneer je fotografeert in opdracht, dan is het altijd een uitdaging om je in het hoofd van je opdrachtgever te bewegen.  Welk soort portret willen ze. Een standaard, braaf beeld. Een meer uitdagende foto.  Of iets helemaal anders dan wat je zou verwachten.

In principe praat je dit door alvorens je op pad te begeven. Vaak krijg je dan een pdf toegestuurd van vorige, gelijkaardige publicaties. Dat geeft je een idee van wat er vooraf al gedaan is.

Maar dikwijls is de vrijheid ook heel groot. Je mag als fotograaf vaak je creativiteit aanspreken om een sprekend portret te maken. Vaak is de limiterende factor de geportretteerde zelf. Niet zo verwonderlijk, want zij zijn het niet gewoon om voor een foto te moeten poseren, wetende dat het in een publicatie verschijnt.

In dit geval ging het om een bedrijfspublicatie. Met een portret van een nieuwe werknemer. Al de 55 gepasseerd, en toch nog van richting veranden, van job veranderen. Straf!

Ik leverde het agentschap diverse foto’s aan, waaruit ze uiteindelijk 1 beeld gekozen hebben. Zoals zo vaak gebeurt kiest de opdrachtgever voor andere foto’s dan de foto’s die ik zou kiezen voor de publicatie. Maar klant is koning, en uiteraard kan ik me wel vinden in hun keuze. Al had ik het andere beeld toch liever zijn verschijnen.

Portret, industrieel portret, bedrijfsportret
Portret, bedrijfsportret, industrieel portret
portret
portret

Portret van een jonge danseres

Een jonge danser. Zo noem ik haar.  Met alle respect.

Dansen, het is iets wat iedereen kan.  In theorie althans. Wat met je lichaam wat bewegen, op het ritme van de muziek (of uit de maat, zoals velen wel durven doen), dat kunnen de meesten onder ons wel.

Dat je je daarbij figuurlijk (en voor een stuk ook letterlijk) bloot geeft, is niet velen gegeven. Dansen is een prachtige vorm van expressie.  En tevens heb je er veel kracht, energie en doorzettingsvermogen voor nodig. Want zoals Shauni danst, dans je niet zomaar.  Daar heeft ze jaren voor geoefend – elke week opnieuw.  Het danseresje uit mijn straat, noemde ik ze al wel eens gekscherend.  Maar steeds met respect.

‘t Is inderdaad niet iets dat ik goed kan. Mijn grote gestalte heeft daar waarschijnlijk iets mee te maken. En het feit dat ik het nooit geleerd heb.  Mijn talenten liggen volgens mij op een ander vlak.

Maar net zoals voor muziekanten heb ik voor dansers (en alle mensen die op een podium in “ding” doen) een grenzeloos respect. Het is fantastisch om te zien dat er mensen zijn, zoals Shauni, die voor hun passie gaan. Die geloven dat ze kunnen doen wat ze echt graag doen.

Want hoeveel mensen zeggen niet dat hun droom niet iets is dat ze professioneel kunnen doen. Hoeveel mensen denken dat hun hobby nooit hun beroep kan worden. Hoeveel mensen gaan tegen hun zin gaan werken en ontplooien niet het talent dat ze hebben. Uit schrik om niet “aan de bak” te komen. Uit schrik om er niet van te kunnen leven.

Daarom zijn er mensen zoals Shauni. Mensen die gewoon hun hart volgen. In hunzelf geloven. En keihard doen waar ze zich goed bij voelen.

Respect.

Portret, danseres
portret, danseres
portret, danseres
portret, danseres

Portretfotografie

Portretten maken van mensen heeft me altijd geboeid.  En zeker wanneer het portretten zijn  van mensen die dingen doen die ik niet goed kan.

In mijn studententijd heb ik een paar keer vakantiewerk gedaan in een bouwbedrijf.  Beton mixen, zware zakken aandragen, drilboor hanteren, isolatie plaatsen, muren afbreken … ik heb het allemaal gedaan.  En met een geweldige tegenzin.  Maar als vakantiewerk betaalde het best OK, dus we deden dat maar.

Later, toen ik als master in de exacte wetenschappen in de bouwnijverheid tewerkgesteld was, heeft het werk in de bouwnijverheid me nooit 100% voldoening gegeven.  Mijn hart lag namelijk bij de fotografie.

Gek genoeg is het in het leven zo dat je heel hard kan weglopen van iets, maar dat je je nooit helemaal kunt verstoppen.  Want jaren na de omscholing tot fotograaf heb ik best wel wat klanten in de sector van de bouwnijverheid.  Omdat ik er echter vanuit een heel andere hoek in kom, is het echter fantastisch om daar nu weer in terug te komen.

Terwijl ik voor Group Suerickx gevelschilderwerken aan het fotograferen was, heb ik de tijd genomen om van één van de werknemers een portret te maken.  De tijd was te kort om uitgebreid met de man te praten (hij was namelijk aan het werk).

Maar ik vraag me vaak af of de mensen die ik portretten hun werk graag doen.  En zouden ze niet liever een ander werk doen?  En zo ja, welk werk. En waarom doen ze dat dan niet?

Niet dat er geen mensen zijn die met veel plezier op een werf staan, hetzij als arbeider, hetzij als leidinggevende.  Maar puur de vraag of je graag doet wat je aan het doen bent, dat intrigeert me.

Hierbij het portret van één van de arbeiders op de werf.  Ik heb geen idee of hij het echt graag doet.  Maar hij deed het wel heel goed, zowel zijn werk als arbeider als zijn rol als model ….

Het beeld werd gemaakt met een Nikon D4, iso100, 85mm, f/1.8, 1/2500sec.  Er werden 3 Nikon SB900’s gebruikt, waarvan 1 door een paraplu.

 

Portretfotografie, portretfotograaf, arbeider
Arbeider, portret

Portret

Een tijd terug werd ik gevraagd om een portret te maken van Shauni.  We kennen elkaar al lang, Shauni en ik.  Ze was jarenlang mijn buurmeisje.  Een immer dansende tiener, die in de zomer op straat voor haar huis stond te dansen.  Of die keren, ook al weer een hele tijd terug, wanneer ze model stond tijdens de workshops flitsfotografie die ik samen met Piet Van den Eynde gaf.

Toen ze me vroeg om een portret te maken voor haar dans CV, wou ik dat doen. Op 1 voorwaarde: dat het mocht zijn zoals ik het zou willen.  Iets scherp, maar tegelijk breekbaar.  Eigenwijs en gefocust.  En klaar voor het leven.

portret
portret

 

 

Acco – Campagne boekenbeurs

Acco vroeg me om hun campagne voor de boekenbeurs te fotograferen.  De bedoeling was om een beeld te maken waarbij een man een vrouw probeert het hof te maken, maar waar de vrouw veel meer geïnteresseerd is in haar oude liefde – het boek.

Boeken, de passie van Acco …!

Setting was een pittoresk café in de buurt van Leuven, dat helemaal in retrostijl ingekleed is.  Een geweldige locatie!

De hoofdrolspelers hadden zich ook goed voorbereid en trokken de gepaste kledij aan.

Het resultaat is hieronder te bezichtigen of op de site van Acco.  Mooie campagne als je het mij vraagt.

 

Uitnodiging-boekenbeurs-V2-650px-300dpi

 

Beeld-UitnBB-2560px720px

Klant: Acco – Griet Verhoeyen

Vormgeving: Acco

Fotografie: www.jurgendoom.be

 


 

Glaskunst

Kunstenaars, artiesten, auteurs, creatievelingen ….  Het zijn doorgaans interessante en fantastische mensen.  Het zijn personen met een missie, een visie, een gedrevenheid …

Zo ook de Belgisch-Schotse glaskunstenares Inge Paneels van de glasstudio Idagos.  Met als uitvalsbasis een onooglijk klein dorpje in de “Scottisch borders” werkt Inge daar aan haar projecten.

Een van die projecten was het “Mercatorproject” dat in 2014 in Sint Niklaas tentoongesteld werd.  Naar aanleiding daarvan moesten de kunstwerken eerst gefotografeerd worden.  Een verslagje daarvan kon je reeds hier lezen.

Tijdens het maken van die foto’s hebben we er gelijk een aantal gemaakt van Inge zelf.  En dat ging gepaard met een heel eigen visie van de kunstenares op hoe ze zichzelf geportretteerd wil zien.

Een portret van een glaskunstaneres, door het oog van de fotograaf, naar het oog van de kunst ….

portret, Inge Paneels, Glaskunst
Inge Paneels, glaskunstenares, stichter en eigenares van Idagos glasstudio.

Portretfotografie

Al heel het jaar 2014 loop ik rond met de intentie om meer vrij werk te doen.  Voornamelijk in portretfotografie.

Even heb ik met het idee gespeeld om zelfs elke week een portret te posten.  Het zou moeten vrij werk zijn en geen betaalde (commerciële) opdracht.

Maar door omstandigheden is het daartoe nog niet gekomen.  Weg goede voornemens …. ? Ik dacht het niet!

Gisteren was ik alleen thuis met de dochter van 10. Nog 2 maanden en ze wordt 11.  Ze worden zo snel groot, meneer …! Jawel, ze worden snel groot.  Gisteren lag ze nog op je schoot uit het flesje te drinken, morgen krijgt ze een flesje drank aangeboden van een of andere knapperd die haar wil schaken.  Zo vlug gaat het allemaal.

Uit de  reeks portretten heb ik  uiteindelijk dit beeld geselecteerd ….

Portrait of a young girl

 

 

 

 

Portrait of Guy

Portraits.

Such a beautiful thing to photograph.

So is Guy.

Handsome. Friendly. Joyful.  Amicable.

That last word can be read in English and French.

Guy is French.  Wonderful people, our Southern neighbors!

I photographed Guy using just window light coming in from the left, using a Nikon D800 and a Nikon 85mm 1.4 lens.  In the fleeting moment of 1/80sec I captured what I thought was the man behind the smile.

And Guy just had to be himself.

 

Portret of Guy - France.
Portret of Guy – France.