Lichtmeting volgens de sunny f/16 methode

Hoe kan je voorspellen welke instellingen je zal moeten instellen op je toestel, zonder dat je het licht meet met een lichtmeter?

Vooreerst: er is niets mis met het gebruik van een lichtmeter, zoals we hierna zullen zien.  Indien je een lichtmeter kan gebruiken, doe het dan zeker.  Maar het is perfect mogelijk om op basis van een goede visuele waarneming van het licht op je te fotograferen onderwerp de aanwijzingen van je lichtmeter correct te voorspellen.  Een lichtmeter doet namelijk niets anders dan op een wetenschappelijk-technische manier de intensiteit van het licht om te zetten in een corresponderend diafragma en sluitertijd bij een gekozen ISO-waarde.  Op basis waarvan die dat doet, lichten we hierna toe.

De sunny f/16-regel voor continu licht (daglicht – zonlicht)

De f/16 regel geldt alleen voor buitenopnamen bij daglicht (zowel voor zon, wolken, regen, …).  Binnen werk je met kunstlicht (of flitslicht), dus daar geldt deze regel niet (je kan het hoogstens gebruiken als richtlijn voor een beeld dat je vlak tegen een raam maakt, gebruikmakende van invallend (zon)licht).  De sunny f/16-regel geldt ook niet als je met flitslicht werkt.

De sunny f/16-regel is een methode om zonder lichtmeter toch altijd een juist belicht beeld te maken in een buitensituatie.

De sunny f/16 rule zegt het volgende:

Op een zonnige dag in de zomer, zonder bewolking, rond de middag (10-14h), zal je onderwerp correct belicht zijn als je onderwerp vol in de zon staat en je je diafragma op f/16 instelt bij een sluitertijd die dezelfde waarde heeft als je ISO-getal.

Bijvoorbeeld:

Op een zonnige dag fotografeer je een person met een diafragma van f/16 met een sluitertijd van 1/100, als je werkt op ISO 100.  De persoon staat met zijn/haar gezicht naar de zon gekeerd (of de fotograaf heeft de zon in de rug).  Wanneer je dat doet zal je persoon correct belicht zijn.  De huidtint zal automatisch in zone VI zitten.

Werk je echter op ISO 200, dan stel je je sluitertijd op 1/200 in.  Dat is logisch, want je ISO opdrijven van 100 naar 200 maakt je sensor dubbel zo gevoelig, waardoor je je sluitertijd moet halveren. Je uiteindelijke belichting blijft daardoor hetzelfde, voor zover je diafragma hetzelfde blijft.

Wil je werken met een sluitertijd van 1/400, dan wordt je ISO ook 400 (bij f/16).

We maken hier wel onmiddellijk de bedenking dat de sunny f/16 – hoewel ze vrij accuraat is – altijd een richtlijn blijft, waar je je lichtmeting met je camera mee kan vergelijken om na te gaan of de ordegrootte van je lichtmeter dezelfde is als wat jij dankt dat het moet zijn.  Het goed begrijpen van de f/16 regel en het correct gebruiken ervan is een groot voordeel voor elke (reportage)fotograaf.  Je moet dan namelijk niet noodzakelijk altijd het licht meten door de zoeker voordat je een beeld gaat maken.  Je kan ongemerkt je camera instellen (zodat niemand door heeft dat je een beeld gaat maken), om daarna snel het beeld te maken.

De eerste keer dat ik in aanraking kwam met de sunny f/16 regel was tijdens mijn stage op de fotoredactie van de krant “Die Burger” in Kaapstad.  Elk jaar, in de lente, komen walvissen naar de kust om er te paren en te kalven.  De aankomst van de eerste walvis (doorgaans voor de kust van Hermanus, zo’n 2 uur rijden uit Kaapstad) haalt altijd de voorpagina.

De fotoredacteur gaf me de opdracht om er een beeld van te maken.  Omdat de afstand tussen de kustlijn en de walvissen te groot was om te fotograferen met een 50mm of zelfs 200mm objectief (de walvissen zouden nauwelijks zichtbaar zijn), vertrouwde hij me een Nikon 500mm met vast diafragma (f/8) toe.

Nikon Reflex-NIKKOR 500mm f/8, een 500mm objectief met vast brandpuntsafstand en vast diafragma.  Het bestaat voornamelijk uit spiegels (zoals de grootste telescopen) en is daardoor licht.  Door het gebruik van spiegels vertoont het geen chromatische aberratie. Dit objectief wordt niet meer gemaakt. 

(foto: https://www.nikon.be/nl_BE/product/discontinued/nikkor-lenses/2006/500mm-f-8-reflex-nikkor?ID=424#overview)

De fotoredacteur gaf me een paar rolletjes film met een ISO van 100 en kwam met volgend advies:

Stel je sluitertijd in op 1/400 indien de zon zo blijft schijnen.  Als het bewolkt wordt, werk dan op 1/100, maar gebruik dan zeker een statief.

Ik vroeg hem hoe hij nu al kon weten welke belichting ik 150km verder zou moeten gebruiken, zonder dat hij het licht gemeten had.  Het antwoord was eenvoudigweg: de sunny f/16 regel.

Hij hield daarbij rekening met de 500mm brandpuntsafstand, door me te laten werken met een sluitertijd die ongeveer overeenkwam met de brandpuntsafstand (1/400).  De sunny f/16 regel zegt dan dat je een juiste belichting krijgen als je diafragma instelt op f/16 bij een sluitertijd (1/400) en ISO (400) die gelijk zijn aan mekaar.  Omdat ik op f/8 ging fotograferen (het 500mm objectief bood geen andere mogelijkheid dan te fotograferen op f/8) en niet op f/16, moest ik compenseren voor die 2 stops extra licht.  Dus in plaats van een film met hoge lichtgevoeligheid van ISO 400, gaaf hij me een film mee die 2 stops minder gevoelig was (ISO 100).  Dat compenseerde voor het gebruik van f/8 in plaats van f/16.

Er was een goede reden waarom hij me die instellingen zo meegaf: zo was hij zeker dat de belichting juist ging zijn, zeker bij zonnig weer.  Omdat de zon veel reflecteert op het wateroppervlak, kan je lichtmeter daardoor het noorden kwijtraken. Je lichtmeter zal willen compenseren door je een sluitertijd of diafragma te suggereren dat sneller of kleiner is dan nodig is.  Daardoor zal je beeld onderbelicht zijn.  De sunny f/16 regel heeft daar geen last van, omdat het geen rekening houdt met reflecties, schaduwen, heldere of donkere partijen in je beeld.

Andere weertypes

Uiteraard is het niet altijd zonnig weer (zelfs niet in België).  In ons land krijgen we al eens met bewolkte dagen te maken, of met regenweer.  Geldt dan de sunny f/16-regel nog altijd, of wordt die onbruikbaar?

Of beter nog, stel dat het zonnig is maar de persoon die je wil fotograferen staat met zijn/haar gezicht in de schaduw.  Of je wil de persoon in tegenlicht fotograferen?   Het beeld hieronder  geeft je een mogelijk antwoord op die vragen:

Foto: https://www.slrlounge.com/photography-essentials-the-sunny-16-rule/

Vertrekkende van de f/16-regel (die uitgaat van zonnig weer) kan je berekenen of herrekenen welke belichting je zou nodig hebben bij andere lichtomstandigheden, vertrekkende van f/16 bij een zonnige dag.

In onderstaande tabel zie je het diafragma dat je moet instellen bij een een zekere lichtsituatie.  Men gaat daarbij uit van een sluitertijd die gelijk is aan de ingestelde ISO-waarde (bijvoorbeeld ISO 100, 1/100).  Wat interessant is aan onderstaande tabel is dat voor een zeker diafragma de aard van de schaduwrand (scherp, zacht, geen) er uit zal zien.  Met andere woorden, aan de hand van de schaduwrand kan je het diafragma voorspellen dat je moet gebruiken bij een ISO en sluitertijd dat dezelfde is.

 

Diafragma Type belichting
f/22 Sneeuw of zand
f/16 Zon – duidelijke schaduwrand
f/11 Licht bewolkt – zachte schaduwrand
f/8 Bewolkt – (bijna) geen schaduw
f/5.6 Zwaar bewolkt – geen schaduw
f/4 Schaduw/zonsondergang – geen schaduw

 

Dat is logisch.  Bij rechtstreekse zon heb je een puntbron als lichtbron.  Puntbronnen geven altijd duidelijke schaduwranden.  Op een licht bewolkte dag zie je nog schaduwranden, maar die zijn diffuser of zachter.  Dat kan kloppen, want dat is het effect dat je krijgt van een softbox.  Het wolkendek werkt namelijk als een grote softbox.   Maar het houdt tegelijkertijd een deel van het licht tegen: het licht zal minder intens zijn.

Bij sneeuw of zand krijg je extra licht in je beeld (zeker in portretten) door de reflectie van de zon op de sneeuw of het zand.  Dit is dan een extra lichtbron (zie het als een groot reflectiescherm), waardoor deze als een extra lichtbron zullen reageren en ongeveer 1 stop extra licht toevoegen.

Je kan de tabel ook als volgt voorstellen (voor ISO 100):

Tabel: http://forum.mflenses.com/f16-rule-extended-t23748,start,15.html

Hierboven zie je duidelijk dat het diafragma aangepast wordt naarmate de lichtsterkte afneemt.  Elke nieuwe situatie is 1 stop minder licht dan de voorgaande (vertrekkende van boven naar onder).  Merk ook hier weer op dat er 1 stop extra licht zit in een zonnige situatie ter hoogte van water (of sneeuw, wit zand, …).

Merk op dat ASA (American Standardisation Association) de oude standaard is voor de filmgevoeligheid van een filmrolletje.  Tegenwoordig spreken we van ISO (International Organisation for Standardisation).   De Duitsers hadden het vroeger over DIN (Deutsche Industrie Norm).

In de praktijk

Vroeger kon je de sunny f/16-regel op de verpakking van filmrolletjes terugvinden.   Onderstaande afbeelding illustreert dit voor een Fuji Provia 100F (ISO 100).  We stellen vast dat

  • Het een film betreft met ISO 100 als gevoeligheid.
  • De daylight exposure guide opgegeven wordt voor 1/250ste van een seconde.

Klopt dit dan wel moet de sunny f/16-regel?  Of heeft Fuji het hier fout?

Het antwoord is: neen, Fuji heeft het niet fout. Kijk goed naar de bijhorende tekeningen.  Fuji raadt f/11 aan bij zonnig weer.  Logisch, als je weet dat het f/16 zou moeten zijn bij ISO 100, 1/100.  Maar de film heeft een gevoeligheid van ISO 1/250, wat ongeveer 1 stop minder gevoelig is dan ISO 100.  Daarom moet je ook 1 stop meer diafragmeren (van f/16 naar f/11).

Foto: https://www.markushartel.com/tutorials/basics/sunny-16-rule.html

Merk ook op dat fabrikanten hun films graag gevoeliger voorstellen dan ze in werkelijkheid zijn.   Met deze informatie zou je moeten kunnen inzien dat de informatie die op het doosje van Fuji wel klopt.

Besluit:

De f/16 regel blijft een eenvoudige en snelle manier om de juiste belichting te verspollen en kan je als richtlijn gebruiken om je camera in te stellen, zonder licht te meten. Ik gebruik het buiten vaak, al was het maar om te controleren of ik het nog altijd kan. 🙂

 

Jürgen Doom is freelance fotograaf met specialisatie in bedrijfsfotografie (portret, architectuur, bouw).  Voor een portfolio, zie www.jurgendoom.be.

Portretfotografie: Luc Van de Ven voor OKRA

Voor OKRA magazine, het ledenblad van OKRA waarvoor ik met regelmaat al bijna 10 jaar lang voor fotografeer, portretteerde ik psychiater Luc Van de Ven.  De beelden werden gemaakt in het gloednieuwe psychiatrisch centrum op Gasthuisberg Leuven.

Het beeld werd gebruikt in een artikel over “de wortels in ons leven” en werd, zoals je hieronder kan zien, in het tijdschrift gebruikt.

Jurgen Doom
Luc Van de Ven

Ik kom wel op meer plaatsen waar je anders niet of nooit komt (en al zeker niet in een psychiatrisch centrum), maar Mr Van de Ven vertelde me toch iets interessants, namelijk dat ik niemand in beeld mocht brengen.  Op zich is dat niet nieuw voor me en repliceerde ik dat – moest er in de achtergrond toch iemand op staan – die persoon onherkenbaar en onscherp in beeld zou komen.  Tot zover niets nieuws, maar Mr Van de Van vond het belangrijk dat niemand extra in beeld kwam – herkenbaar of niet.  Het fotograferen van iemand in dit centrum, zelfs indien niet herkenbaar, zou tot problemen kunnen leiden.  Want zelfs al herken je de persoon niet dan nog kan het zijn dat een patiënt zich denkt te herkennen – zelfs als is het de patiënt niet maar wel een medewerker, bezoeker, onderhoudspersoneel of wat dan ook. Dat is iets dat absoluut moet vermeden worden.

Zoiets had ik nog nooit gehoord.  Uiteraard had ik hiervoor het grootste respect en zorgde ervoor dat niemand in beeld kwam. Voornamelijk bij onderstaand shot moest ik daarom goed opletten, omdat de glazen wand (als achtergrond) mensen zichtbaar zou kunnen maken.

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Bij dergelijke opdrachten vind ik het belangrijk om mijn klant voldoende mogelijkheden te geven om in de layout van de publicatie het beeld in te voegen. Vandaar dat ik steeds horizontale en verticale beelden aanlever (zelfs als je weet dat ze enkel een horizontaal of enkel een verticaal beeld gaan gebruiken.  De reden is eenvoudig: lever je enkel horizontale beelden aan, dan kan je beeld niet als coverbeeld genomen worden. Lever je enkel verticale beelden aan, dan kan je geen “double spread” krijgen, zoals soms gebeurt).

 

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Alle beelden zijn gemaakt met een Nikon D4, 85mm 1.4 en Nikon SB900 speedlight off-camera.  Dankzij het gebruik van flitslicht kan je de sfeer in een beeld veranderen en zo de klant diverse opties aanbieden, zelfs al heb je maar 2 of 3 setups of locaties gebruikt. Dat gebeurt vaak, omdat veel personen die gefotografeerd worden daar meestal niet om gevraagd hebben en geen zin hebben om op het beeld te staan.  Voor alle duidelijkheid, dat was niet het geval met Mr. Van de Ven, die me alle tijd gegeven heeft die ik nodig had.

Moest ik mogen kiezen welk beeld ik in het magazine zou gebruiken, zou het tussen volgende beelden gaan.  Mijn voorkeur is het onderste beeld, omdat de trap in de achtergrond daarin niet door het hoofd loopt, zoals in het eerste beeld.  Maar ik sta ook achter de keuze van de redactie om het verticaal beeld te gebruiken zoals het nu in het artikel staat.

Wat is jouw voorkeur?

Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven
Jurgen Doom
Portret Luc Van de Ven

Portret van een danseres

Ik postte hier al wat vrij werk in het kader van de portretten van een danseres (Shauni).  Aan het eind van de sessie had ze graag nog een paar neutralere beelden gehad, die konden gebruikt worden bij haar CV en contacten met mensen in de industrie.

We gingen voor dit bijzonder portret van een bijzondere danseres.

Portret van Shauni, danseres
Portret van Shauni, danseres.

Portret

Een tijd terug werd ik gevraagd om een portret te maken van Shauni.  We kennen elkaar al lang, Shauni en ik.  Ze was jarenlang mijn buurmeisje.  Een immer dansende tiener, die in de zomer op straat voor haar huis stond te dansen.  Of die keren, ook al weer een hele tijd terug, wanneer ze model stond tijdens de workshops flitsfotografie die ik samen met Piet Van den Eynde gaf.

Toen ze me vroeg om een portret te maken voor haar dans CV, wou ik dat doen. Op 1 voorwaarde: dat het mocht zijn zoals ik het zou willen.  Iets scherp, maar tegelijk breekbaar.  Eigenwijs en gefocust.  En klaar voor het leven.

portret
portret

 

 

Portrait of Guy

Portraits.

Such a beautiful thing to photograph.

So is Guy.

Handsome. Friendly. Joyful.  Amicable.

That last word can be read in English and French.

Guy is French.  Wonderful people, our Southern neighbors!

I photographed Guy using just window light coming in from the left, using a Nikon D800 and a Nikon 85mm 1.4 lens.  In the fleeting moment of 1/80sec I captured what I thought was the man behind the smile.

And Guy just had to be himself.

 

Portret of Guy - France.
Portret of Guy – France.

Kerst

Kerst, en Kerstmis.  Feest van het licht.

De donkerste dagen zijn achter de rug, ze beginnen vanaf nu weer te lengen.

2012 ligt ook bijna achter ons, we kijken vol anticipatie en verlangen naar wat 2013 ons gaat brengen.

Een fijne kerst en prettig oudjaar!

Jürgen

Kerst, feest van het licht.

Architectuur

Architectuurshot voor Luciad.  Gemaakt op D800 en 24mm tilt/shift lens, door 2 beelden te combineren.  Het eerste beeld werd gemaak waarbij de belichting afgestemd werd op het gebouw (waardoor de lucht achter het gebouw volledig uitgebrand werd). Het tweede beeld was een onderbelicht beeld, waarbij het gebouw volledig onderbelicht was, maar er detail in de blauwe lucht zat.

Beide beelden werden samengevoegd in Photoshop. De Luciad vlag en het grafische element werd achteraf door het reclamebureau toegevoegd en werd gebruikt als cover voor het jaarverslag.

architectuurbeeld voor Luciad.

Ranger Quadra van Elinchrom – eerste impressies.

‘t Is al een heel lange tijd dat ik de Ranger Quadra, Elinchrom’s draagbare flitssysteem, op het oog heb.

Ik sta bij mijn klanten bekend als iemand die in quasi alle lichtomstandigheden toch nog goed en interessant belichte beelden kan maken.  Ik geef toe dat er niettemin beperkingen zijn aan wat ik kan doen, maar die beperkingen vinden meestal hun oorsprong in de maximale kracht van de reportageflitsen die ik gebruik (Nikon SB900).  Dikwijls kan ik het oplossen door er een tweede flits bij te zetten en zo de output verghogen, maar ook daar zijn er beperkingen aan.  Wel kan ik met mijn reportageflitsen gebruik maken van high-speed sync, wat me toelaat om sneller dan de maximale synchronisatiesnelheid te fotograferen en daardoor een groter diafragma te gebruiken.  En ik heb nog altijd mijn studioflitsen die ik mee op locatie kan nemen wanneer ik weet dat ik heel wat “power” nodig heb.

Al deze argumenten weerhielden me ervan om te investeren in weer nieuw materiaal dat geen high-speed sync kan en ook niet zo sterk is als mijn studioflitsen.

Wel, soms gebeurde het dat ik op locatie echt wel het comfort wou hebben van meer kracht.  Een flashead van een Ranger Quadra levert zo’n 400Ws, 4 keer meer dan wat een reportageflitser kan leveren. Bovendien zie ik me niet altijd rondsleuren met mijn studioflitsen.  Die zijn zwaar, log, duur en hebben altijd electriciteit nodig ….

Dus, toch maar de Ranger Quadra.  Ik beb er voor het eerst eens goed naar gekeken op Photokina in Keulen, in september 2010.  Toen vond ik de Ranger te klein om groot te zijn, maar ook te groot om echt klein te zijn.  Toch maar niet dus?

Maar de Ranger bleef toch in mijn hoofd spoken, zeker op momenten dat ik buiten fotografeerde en mijn reportageflitsen er alles moesten uitpersen om te kunnen volgen.

Ik heb dan toch beslist om tot de aankoop ervan over te gaan en heb een kit gekocht met twee flitskoppen, twee batterijen, twee statieven en twee flash adaptors (om al mijn softboxen, grids en snoots van mijn studioset te kunnen gebruiken).  De mensen bij Servix, waar ik de Ranger Quadra gekocht heb, raadden me ook aan om extra kabels van 5 m lengte  erbij te kopen, zodat je de twee flitskoppen 10m uit elkaar kan plaatsen.

Ik ben beginnen te experimenteren met de Ranger Quadra in een veilige omgeving, de studio, met wat vrienden.  Zij waren geduldig en ik kon het een en ander uitproberen.

 

portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

 

Eens ik goed wist hoe de Ranger Quadra te bedienen, wat eigenlijk eenvoudig is, ben ik hem beginnen meenemen naar commerciele opdrachten.  Hieronder is een voorbeeld van zo’n opdracht, voor de groep Suerickx (bestaande uit Icopan, Cosenco en Building Services).

 

Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

Door gebruik te maken van de Ranger Quadra heb ik de belichting kunnen regelen en de contrasten volledig onder controle kunnen houden.  Een waar plezier.

 

Tot slot nog een beeld uit een serie van beelden voor accountancy bedrijf Moore Stephens Verschelden.  Ik moest de CEO fotograferen temidden containers.  Door gebruik te maken van de Ranger heb ik hem kunnen uitlichten uit de omgeving.

 

Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

 

Had ik deze beelden kunnen maken met mijn Nikon SB900’s, mijn reportageflitsen.  Waarschijnlijk wel.  Was het gemakkelijker om te werken met de Rangers?  Misschien wel, misschien niet.  Was het comfortabeler om ze te maken met de Ranger.  Absoluut wel.

En daar komt het hem som op aan.  Als commercieel fotograaf is comfort belangrijk, zo belangrijk dat we bereid zijn er een extra prijs voor te betalen … met de bedoeling er betere beelden door te maken …

 

Van workshop model naar cover girl – ‘t is maar een flitsje ver …

Het klinkt als de titel van een nieuwe workshop: van workshop model naar cover girl, en dit naar analogie met “from speedlight to lightroom”.

Wel, het was tijdens de aangepaste versie van deze laatste workshop, die we begin augustus in Leuven gehouden hebben, dat onderstaande foto gemaakt werd.

De cursisten hadden we in een aantal kleine groepjes ingedeeld om zo bepaalde aspecten van flitsofotgrafie te kunnen “belichten” (heb je hem?).  In de lesruimte hadden we een witte “infini” geplaatst en de curisten vroegen hoe je die wit kan krijgen, of hoe je die juist donker houdt.  Na wat geëxperimenteer met de belichting vroeg ik nog snel aan model Shauni of ze nog even wou poseren voor mij terwijl ik een paar shots kon maken van haar.

Veel meer dan 2 Nikon SB900 speedlights – in het CLS-systeem – die ik door 2 paraplu’s stuurde, heb ik hiervoor niet nodig gehad om onderstaande foto te creëren.  Daarnaast  heb ik wel nog gebruik gemaakt van een zilveren reflector om licht terug te kaatsen, zodat Shauni vrij egaal belicht werd.  Het resultaat werd uiteindelijk gebruik voor de cover van Shoot magazine, waarin collega Piet Van den Eynde en ik een artikel geschreven hebben over hoe te werken met het Nikon CLS-systeem.

 

 

Cover for Shoot magazine, shot during a workshop on flash photography

 

En zo kom je als model voor een workshop uiteindelijk toch nog op de cover van een schitterend fototijdschrift terecht.

 

Deze Shoot is vanaf vandaag te verkrijgen in de betere dagbladhandel!

 

Workshop flitsfotografie (strobist)

Workshop flitsfotografie (strobist) voor Studio vzw

Het is nu al een jaar of 3 dat ik op geregelde tijdstippen mijn kennis over flitsfotografie (type “Strobist”) deel met collega fotografen (zowel professionals als amateur fotografen) middels workshops flitsfotografie.  Sinds begin 2010 doe ik dat samen met Piet Van den Eynde van “MoreThanWords” in de populaire workshop “From speedlight to Lightroom”.  In die workshop nemen we de basis door van flitsfotografie (voornamelijk door middel van reportageflitsen type Nikon SB900 en Canon speedlites), laten we de deelnemers ook echt fotograferen (de praktijk als het ware) en gebruiken we die beelden om daarna het beeldverwerkingspakket van Adobe Lightroom toe te lichten.

Dit jaar kregen we dan ook de vraag van de vzw Studio, de onafhankelijke vakvereniging van en voor fotografen in hoofdberoep,  om een dag in te richten rond dit thema.  De vzw Studio had daarvoor een toplocatie in Antwerpen kunnen versieren, namelijk de school voor dans, muziek en beeldende kunst De Singel in Antwerpen.  Toplocatie zeg ik, want omdat de workshop daar doorging konden we gebruik maken van de studenten die daar aanwezig waren.

De workshop had tot doel om aan beroepsfotografen te demonstreren hoe je als freelance fotograaf, die opdrachten her en der uitvoert, op een vrij eenvoudige en zelfs relatief goedkope manier toch vrij indrukwekkende resultaten kan bekomen, zonder dat je daarvoor “National Geographicsgewijs” tonnen materiaal moet meeslepen.

Om dat punt te illustreren kom ik tijdens mijn workshops steevast met het openbaar vervoer en fiets.  Vanuit Wilsele, waar ik woon, vertrek ik met een plooifiets naar het station van Leuven (12 minuten fietsen), neem daar de trein naar (in dit geval) Berchem en fiets dan langs de singel naar … De Singel (kleine 10 minuten). Met al mijn materiaal wel te verstaan.  In de rugzak, op de fiets.

Voor deze workshop was dat:

1 Nikon D3s

1 Nikon 50mm f1.4

1 Nikon 85mm f1.4

4 Nikon SB900 speedlights (reportageflitsen)

2 Manfroto statief, met kop

2 paraplu’s

1 MacBook Pro

en nog wat prullaria (sync koord, filters, kabeltjes, een paar Pocket Wizards, etc ….).

Na een introductie en het tonen van wat van mijn beelden uit mijn portfolio hebben we de basisprincipes van het werken met reportageflitsen toegelicht, een paar opstellingen getoond, wat geëxperimenteerd met Pocket Wizards en het Nikon CLS systeem, om uiteindelijk te komen tot een paar opnamen met onze studenten – dansers.

De 2 beelden die ik hierna ga tonen zijn op het eind van de workshop over flitsfotografie gemaakt met 2 flitsen van het type Nikon SB900 en zijn nadien door Piet Van den Eynde in Lightroom 3 nabewerkt tot wat je hierna zal zien.

Voor de volledigheid vertel ik er nog bij dat in de namiddag de deelnemers aan de workshop een paar uur vrij foto’s hebben kunnen maken met de studenten van De Singel en dat daarna Piet Van den Eynde nog heeft toegelicht hoe je de beelden dan in Lightroom kan ordenen, klasseren, bewerken, klaar maken voor output (print, web), etc ….  Piet geeft specifiek training en cursussen Lightroom en Photoshop en is zowat de meest onderlegde lesgever en kenner van het softwarepakket Lightroom 3 dat ik ooit gezien heb.  Ten bewijze daarvan zijn recente boek Lightroom 3 ontmaskerd en zijn net gepubliceerd ebook  “the power of black and white in Adobe Lightroom and beyond”.

Indien je na het lezen van deze uiteenzetting en het zien van onderstaande foto’s het gevoel hebt dat je dit ook allemaal zelf kan uitgevoerd krijgen (zowel de opnamen als beeldverwerking)  dan zou ik u niet aanraden dringend een BTW-nummer aan te vragen en als beroepsfotograaf door het leven te gaan.  In het andere geval denken we wel dat we u vanalles kunnen bijleren tijdens onze workshops.  Misschien tot dan ….

workshop strobist
workshop strobist