Lightroom 2 of Capture One Pro 5 voor post productie?

Als freelance fotograaf, die regelmatig investeert in de laatste nieuwe lenzen, camera’s, hardware en software, kom je op een dag gegarandeerd iemand tegen die zweert bij Capture One PRO. Deze software, die door de makers van Phase One camera ruggen en middenformaat camera’s is ontwikkeld, wordt beschouwd als zijnde een van de beste voor post-productie van RAW beelden.

Het programma zou betere resultaten opleveren dan Adobe’s troetelkinderen Photoshop CS4 (en bijhorende RAW convertor) en Lightroom, fluisteren de adepten. Kortom, als professioneel fotograaf die zichzelf ietwat serieus neemt, twijfel je niet en verwerk je je beelden met Capture One Pro.

Eind juni heb ik versie 4 gekocht (inmiddels zit men bij versie 5, naar waar ik geupgrade heb) en heb ik het voornamelijk gebruikt voor “tethered shooting”, oftwel het rechtstreeks naar de computer fotograferen zonder dat je op een kaartje je beelden opslaat. Dit in combinatie met een Nikon D3 (en heel uitzonderlijk een D200), wat op zich goed gewerkt heeft. Op mijn site staan beelden van bijvoorbeeld een shoot voor de rebranding van Intial en van een artikel over plantjes die zogezegd voor een TV-toestel staan (zie brico magazine), om maar iets te zeggen.

Maar eigenlijk is dit slechts 1 aspect van dit software pakket. Ik was vooral geïnteresseerd in a. de resultaten van post productie en b. het gebruiksgemak en snelheid van het programma.

Wel, over het eerste kunnen we kort zijn. De resultaten van post productie zijn ronduit schitterend. De software haalt echt wel het onderste uit de kan van je RAW beeld. Dus op dat punt kan ik de adepten bijtreden.

Wat het laatste betreft ben ik echter minder enthousiast. Als je gewoon bent om in Lightroom te werken, dan ben je snelheid gewoon (zowel het “refreshen” van de beelden als het bewerken van de beelden), de logische volgorde van de bewerkingspaletten, de flexibiliteit van de virtuele beelden, etc ….

In Capture One Pro ligt het wel een beetje anders. OK, je kan van een beeld een virtuele copie maken (meerdere zelfs), maar je kan geen serie virtuele beelden selecteren en er een bewerking op loslaten zoals in Lightroom. Heel vervelend als je varianten wil hebben van kleur, zw en sepia bijvoorbeeld. Je kan wel met stacks werken, maar dat lost het niet op (althans, ik heb daar geen oplossing voor gevonden).

Bovendien werkt het nogal traag in Capture One Pro. Elke aanpassing die je doet (witbalens, contrast, etc ….) leidt tot een beeld dat helemaal wazig of onscherp wordt en waar je de bewerking niet in “real time” kan zien, maar waar je een seconde of zo moet wachten tot het beeld zich weer helemaal “gerefreshd” heeft. Dat geldt voor zowat alle bewerkingen …. heel frustrerend (omdat je niet ziet wat de invloed van je bewerking is) en tijdrovend (steeds wachten op het beeld).

Voorts heb je geen “black” slider (maar dat kan opgelost worden in de curves, een kwestie van gewoonte, maar toch …..).

De kleur editor is goed uitgebouwd, maar werkt helemaal anders dan in Lightroom. Je kan zonder veel problemen kleuren selecteren en aanpassen, maar weerom, dit gaat steeds gepaard met refreshen van het beeld ….. en dus traag.

De crop tool heeft me ook al heel wat frustraties opgeleverd omdat die ook anders werkt dan in Lightroom en minder gemakkelijk juist te positioneren is. Ik zie er meestal tegenop een beeld te croppen.

Voorts valt er bijvoorbeeld niet te selecteren op extentie (jpg, nef, psd, tif). Heel frustrerend. Zie hieronder waarop je wel kan selecteren. Niet eens op varianten ….

En tot slot is er de spot removal, die er sinds versie 5 pas bij is. Wel, die spot removal werkt selectief, waarmee ik wil zeggen dat onzuivere en onscherpe vlekjes wel weggewerkt worden, maar vrij scherpe stofjes (bij klein diafragma) gewoon genegeerd worden. Niet weg te krijgen, waardoor een retourtje Photoshop noodzakelijk is. Zie onderstaand beeld, het cirkeltje is rond een scherp vlekje getrokken, dat echter weigert om naar pixelnirvana te vertrekken. Redelijk hopeloos ….

Er zijn zeker wel zaken die beter zijn dan in Lightroom (maar ook weer vertragend werken) zoals een “focus mask”, waardoor je onmiddellijk kan zien waar de focus in het beeld ligt. Er is ook een mogelijkheid om heel selectief aanpassingen in batch te laten verlopen, iets wat in Lightroom net een paar klikken meer vergt. En een de-mosaic filter die goed werkt, purple fringing die goed aan te pakken valt, alsook – en dat is super handig, want ik heb het al gebruikt – de mogelijkheid om een file in te lezen en die gedeeltelijk transparant over een foto te laten verschijnen. Dit is geweldig wanneer je je bijvoorbeeld moet houden aan de restricties van de layout van een magazine. Je kan die layout gewoon inlezen, over je foto leggen en zien of het er in past. Geloof me, het heeft al mijn “vel” gered. Hieronder een voorbeeldje van een portret tijdens een interview, met transparant daarover de layout van het magazine.

Conclusie;
Voor wat mij betreft is, gelet op de minpunten (vooral de snelheid waarmee het programma werkt (lees – niet snel)), het gebruik relatief moeizaam en traag en wend ik het programma voornamelijk enkel aan op locatie (o ironie, waar mijn arme macbookpro nog meer last mee heeft dan mij desktop macpro) of wanneer een beeld toch iets meer werk verdient of nodig heeft en de kwaliteit die van Lightroom moet overstijgen.

Kijk, Capture One Pro werkt uitstekend voor tethered shooting en levert excellente files af na een bewerking die heel grondig uit te voeren is binnen het programma. Maar het gebrek van een adequate spot removal en het feit dat de beelden zich telkens moeten refreshen is het programma beter geschikt voor de studio fotograaf, die met vaste en minder variërende licht setups zit waar er in een batch gemakkelijk correcties kunnen uitgevoerd worden, dan de freelancer die regelmatig reportages doet en meerdere honderden beelden snel (en dikwijls beeld per beeld) moet kunnen bewerken, waar Lightroom dan weer heel sterk in is.

Voor mensen die interesse hebben in Capture One Pro, op de website van Phase One staan uitstekende tutorials en er is een heel goede help file die je op een dag helemaal vertrouwd maken met het programma, iets waar Lightroom dan weer een puntje kan aan zuigen.

Wie werkt et met Capture One Pro, overweegt het of heeft andere ervaringen? Graag uw commentaar.

Jürgen Doom

Adobe Lightroom – de catalogus

Sinds anderhalf jaar werk ik met Adobe Lightroom. ‘t Heeft een hele tijd geduurd vooralleer ik overtuigd geraakte om nog maar eens een nieuw softwarepakket aan te kopen, alleen al omdat Adobe Photoshop al alles kon wat ik nodig had.

Maar lightroom verdient wel degelijk een plaatjse op de harde schijf van de digitale fotograaf. Het zit goed in elkaar en volgt inderdaad de workflow van downloaden van je bestanden, over bewerken, eventueel printen naar het online zetten op een server. En dit allemaal zonder het programma te moeten verlaten.

Niets als lof dus. Of toch niet?

Ik heb eigenlijk twee grote punten van kritiek. Het eerste punt betreft het gebrek aan het kunnen toevoegen van een afdoend en volledig zelf beheerbaar en instelbaar watermerk aan je foto’s bij het online plaatsen ervan. Ik weet dat je inderdaad helemaal onderaan links een copyright notice kan toevoegen, maar dat is er voor mensen die je foto’s van het net willen plukken en gebruiken op andere websites (of godbetert er een print van willen maken) zo afgeknipt. Dus dat lost eigenlijk niets op. Er zijn ook speciale plugins voor Lightroom (zoals Mogrify) die je kan downloaden en installeren, waardoor je via een omwegje wel een copyrightlogo kan toevoegen aan je foto’s, alvorens ze het net op vliegen. Maar dat werkt dus via een omweg (je moet je foto’s eerst exporteren via die plugin en daarna weer importeren). Daarom mijn vraag of het nu echt zo moeilijk is voor de makers van dit programma om een copyrightlogo toe te voegen? Iemand een idee?

Tweede punt van kritiek – alhoewel kritiek niet het juiste woord is, misschien is “vaststelling” correcter – namelijk het feit dat je met verschillende catalogi kan/moet werken. Op zich is dat goed. Maar ……
Het is namelijk bekend dat, indien je slechts 1 catalogus gebruikt voor al je foto’s, Lightroom na verloop van tijd (wanneer er bijvoorbeeld meer dan 40.000 beelden in je catalogus zitten) trager gaat draaien. Splits je echter je verschillende onderwerpen op over verschillende catalogi (bijvoorbeeld catalogus commercieel, catalogus studio, catalogus huwelijk, etc …. en dit per jaar) dan laat je Lightroom optimaal draaien, omdat er in die diverse catalogi niet zo heel veel beelden zitten. Sommigen zweren zelfs bij het maken van een catalogus per job (bijvoorbeeld per huwlijk).

Allemaal fijn, maar door te werken met verschillende catalogi ondermijn je ook de zoekfunctionaliteit die in Lightroom ingewerkt is. Bij het downloaden van je beelden kan je keywords en Tags toevoegen aan je foto’s, zodat ze later goed gevonden kunnen worden. Maar dat geldt enkel voor wanneer je die bepaalde catalogus actief hebt staan. Als die catalogus niet geladen is, dan kan je die beelden ook niet vinden. En dat is een probleem. Want wanneer ik binnen 10 jaar wil zoeken op “schotland” en ik weet niet in welke catalogus die beelden staan, ben ik eraan voor de moeite.

Heeft er iemand een oplossing voor dit probleem? Ik hoor het graag in de commentaren.

Architectuurfotografie

Wetende dat ik en achtergrond heb als bouwkundig ingenieur (toen de dieren nog konden praten …) mag het je niet verwonderen dat ik een zwak heb voor architectuurfotografie.

Vorig jaar heb ik een hele grote opdracht gedaan voor een reclamebureau, waarin ik zo’n 360 interieurs moest fotograferen. Op mijn site zie je daar wat voorbeelden van.

Er zit weer zo’n opdracht aan te komen, dus ik verkneukel mij al!

Hieronder wil ik even demonstreren hoe je op een eenvoudige manier een “moeilijke” situatie kan fotograferen, namelijk een interieur waarin het contrast tussen de hoge lichten (highlights) en de schaduwpartijen (shadow areas) te groot zijn voor een digitale sensor.

In de eerste foto zie je een shot van het interieur, waarbij ik de voorgrond goed belicht heb en de achtergrond gelaten heb voor wat het was. Vooral bovenaan loopt het houtwerk nogal donker uit, wat niet zo leuk is.

Daarna heb ik uit exact hetzelfde standpunt – camera stond gemonteerd op een driepoot – dezelfde foto gemaakt, maar dan met een belichting om de achtergrond goed te krijgen. De voorgrond wordt daardoor overbelicht. Je ziet dat goed aan dingen die op tafel staan, het detail is daar verdwenen.

Dat is al dat je nodig hebt, want na de aanpassingen in Lightroom – aanpassingen die je in de eerste foto voor de voorgrond doet en in de tweede foto voor de achtergrond – heb ik de twee beelden in Photoshop geopend, over elkaar gelegd en dan het gedeelte van de bovenste foto (wat toevallig de foto was met de goed belichte achtergrond) de voorgrond – met behulp van een laagmasker en een “dégradé” – verborgen, waardoor je onderstaande foto krijgt – een goed belichte foto van voor tot achteraan.

Photoshop versus Lightroom

Ik zal maar met de deur in huis vallen. Tot op heden heeft niemand mij kunnen overtuigen van het nut van Lightroom en de reden om het programma (naast Photoshop) aan te kopen.

OK, ik hoor dat het de workflow een beetje gemakkelijker maakt, en de printfunctie is wel handig, maar moet ik daarom een paar honderd euro ophoesten?

Wat kan je in Lightroom wel doen dat je in Photoshop CS3 niet kan doen en dat de aankoop rechtvaardigt?

Mijn argument: in PS CS3 kan je via bridge ook alle foto’s van een bepaalde shoot in 1 keer kleurcorrigeren, curves aanpassen, omzetten naar ZW, een rating geven, deleten, croppen, spotremoval en opscherpen …
In PS zitten een heel aantal website templates …
Via file info kan je in PS info vasthangen aan je foto (om later terug te vinden)…

Dus, waarom nog eens LR?

Enfin, ik geraak niet overtuigd.

En toch zijn er fotografen die meer en meer met lightroom werken en quasi niet meer aan photoshop komen.

Wat mis ik? Wie kan me overtuigen?