Vastgoedfotograaf & vastgoed fotografie

Vastgoedfotograaf & vastgoed fotografie

Fotografie en vastgoed, ‘t zijn niet direct woorden die vaak in 1 zin samenkomen.  Doorgaans is de kwaliteit van vastgoedfotografie nog rampzaliger dan de staat van het pand dat verkocht wordt.  Als je dan bedenkt dat er vaak enorme budgetten gesmeten worden om een blikje frisdrank, een lapje stof of een bepaalde vorm van ontbijtgranen te promoten, dan versta je soms niet waarom mensen zo slecht mogelijke foto’s online zetten om het duurste goed dat ze hebben trachten te verkopen.  Maar dat zal wel aan mij liggen ….

Niet zo dus voor het kantoor van notaris De Jonghe in Oostende, die me conctacteerde naar aanleiding van de nakende verkoop van de Irish pub “Celtic Ireland” in Oostende.  In mijn vorige post beschreef ik hoe ik het interieur daarvan gefotografeerd heb.  Bij de Irish pub hoort echter ook nog een deel hotel, waarvan de kamers ook moesten gefotografeerd worden.  Om reden allerhande konden we maar 2 kamers fotograferen.

Voor architectuurfoto’s, of het nu om vastgoed gaat of om het fotograferen van een gebouw in het kader van een brochure, website, jaarverslag of advertentie, gebruik ik standaard een 24mm tilt-shift lens van Nikon.  Deze lens laat het toe om in bepaalde situaties een beeld te kunnen maken zonder dat je dat camera zodanig moet draaien dat de verticalen niet meer verticaal zouden lopen.  Echter, in sommige situaties kom je er zelfs niet met een 24 mm tilt shift.  Zo waren de hotelkamers dusdanig ingericht dat ik een hoek moest kiezen die me noodzaakte een “bredere” lens te gebruiken dan de 24mm, met name de 14-24mm van Nikon.  Onderstaande beelden illustreren waarom.

Bovendien heb ik ook gebruik gemaakt van flitslicht.  In het eerste beeld zie je de basisbelichting zodat die bij de eerste serie testopnamen aanwezig was.

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Na verandering van lens (14-24mm op 14mm ipv de 24 mm tilt schift) en het plaatsen van een paar flitslichten (buiten beeld uiteraard) en aangestuurd via het Nikon CLS systeem, kreeg ik onderstaand beeld.

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Door de keuze van de bredere lens en het gebruik van warm flitslicht krijg je een warmer en voller beeld, waardoor je een sfeer krijgt die mij wel zin doet krijgen om hier een nachtje door te brengen.  In de horizontale versie van dit beeld krijg je dan dit, namelijk een versie zonder flitslicht (enkel aanwezig licht) …

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

… en dan het zelfde beeld met wat warm invulflitslicht ….

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Hotelkamers hebben doorgaans ook badkamers.  Badkamers dus …

Dit is het beeldje dat ze hadden van de badkamer die bij deze kamer hoort:

euh, een badkamer ...
euh, een badkamer?

Geen idee wat men met deze foto tracht te bewijzen, maar ik heb mijn standpunt anders gekozen zodat ik de zon, die door het raam scheen, mee in de foto kon nemen.  Een eerste testbeeldje leverde dan dit resultaat op.  Omdat ik de zon in mijn beeld had, heb ik bewust het interieur een beetje onderbelicht (omdat ik anders heel wat problemen zou krijgen met flare en contrasten).

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Door gebruik te maken van flitslicht in de badkamer krijg je echter die contrasten wat beter onder controle en kan je bovendien de kleurtemperatuur een beetje aanpassen, met dit als resultaat:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Het beetje “flare” dat ik nog krijg in de lens neem ik er maar bij.  In dit geval vond ik dit niet zo storend.  Persoonlijke mening uiteraard.

Vertikaal lijkt het beeld dan zo:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Tot slot hebben we nog een beeldje gemaakt van de bewuste kamer, maar dan van uit de andere hoek.  Zo konden we het raam er bij nemen, wat een soort van “opening” creëert in het beeld.  Uiteraard zijn de contrasten onder controle gehouden door gebruik te maken van flitslicht, zoals je kan zien in het verschil tussen het eerste en tweede beeld:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie
vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Oh ja, er waren dus 2 kamers te fotograferen.  Daarom, voor de volledigheid, de tweede kamer;

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Enfin, kortom, bref …. ik pleit voor het gebruik van mooie foto’s, die uw pand of vastgoedproject de uitstraling geeft dat het verdient.  De extra meerkost dat daarmee gepaard gaat verdwijnt in het niets door de meerwaarde die je daarbij gecreëerd hebt, al was het maar door er een groter publiek mee te bereiken dat toch eens wil komen zien wat dat mooie pand, dat verkocht wordt, nu eigenlijk wel is.

Verrassingscover

Meestal weet je op voorhand dat je een cover mag gaan fotograferen.  De redactie belt je dan op met de, voor een fotograaf als muziek in de oren klinkende vraag: “zou je voor ons een foto willen maken van X Y of Z, en liefst in een vertikaal formaat, want het is voor de cover”.

Euh, ja, graag zelfs.  ‘k Zal zelfs meer zeggen, je mag me daar elke dag voor bellen.

Nee, alle gekheid op een stokje, bij zo’n bericht juich je toch stilletjes omdat een coverfoto eigenlijk een beetje het uitstalraam is van de betreffende publicatie.

Bij het fotograferen van onderstaand portret echter wist ik absoluut niet dat het zou eindigen op de eerste pagina van het magazine.  Niet dat het op zich een verschil had gemaakt bij de opnamen, maar ik was vast en zeker eens stukje zenuwachtiger geweest had ik geweten dat het voor “la une” ging dienen.

En kijk, blijkbaar was de foto dan toch goed genoeg om – tot mijn grote verbazing en blijdschap – op de eerste pagina!

Niettemin, de foto is gemaakt op een donkere en regenachtige woensdag avond, in een piepklein huisje.  De geportretteerde heb ik met een flits door paraplu belicht, terwijl de achtergrond belicht is met een flits met CTO filter (je krijgt de indruk dat er een lampje staat.  Er staat daar idd ook een lampje, maar dat licht ervan zou je nooit op de foto zien.  Vandaar de flits).  Nikon D3s, Nikkor 85mm. Flitsen aangestuurd met het Nikon CLS systeem.

portret fotografie - cover voor OKRA
portret fotografie - cover voor OKRA

Verder in het magazine werd een ander beeld uit dezelfde fotosessie gebruikt in het artikel op de binnenpagina’s.

portret fotografie - cover voor OKRA
portret fotografie - cover voor OKRA

En how, daar staat nog een portretje in … gemaakt in putje winter, bij een – jawel – knolselderboer.  En zo weet ik weer dat knolselder een delicatesse is in Japan.

portret fotografie - cover voor OKRA
portret fotografie - cover voor OKRA

Shanghai – the job

Wat ben ik nu eigenlijk gaan uitspoken, daar in Shanghai?

Wie haalt het in zijn hoofd om een freelance fotograaf uit Leuven naar de andere kant van de wereld te sturen?

Wel, een goede klant van mij, natuurlijk ….

‘t Zit zo. Ik moest voor die klant portretten maken van hun sales mensen. Een heel deel van de mensen kwamen samen in “den Hilton” in Brussel voor een tweedaagse conferentie. Een ideale gelegenheid dus om iedereen even te laten fotograferen.

Ze zegden me ook dat ze de week daarop dezelfde conferentie gingen organiseren in Shanghai, en daarom vroegen ze me of het ging mogelijk zijn om snel enkele van de foto’s van Brussel te verwerken en hun door te sturen, zodat ze die foto’s dan de week daarop zouden kunnen tonen aan hun “locale” fotograaf, zodat die een beetje gelijkaardige beelden zou maken.

Geen probleem voor mij, maar langs mijn neus weg liet ik hun verstaan dat indien ze problemen hadden om een fotograaf te vinden in Shanghai, ik gerust voor hun de foto’s daar ook kon maken.

En voor je het weet zit je dus richting Shanghai …..

Leuk, alhoewel het wel een paar probleempjes met zich meebracht. Hoe vervoer ik veilig mijn lichten en welke lichten gebruik ik ervoor?

Ik heb Elinchrom studio lichten, maar die zijn zwaar en fragiel. Niet goed dus voor vliegtuigreisjes.
Dus opteerde ik ervoor een lichte, mobiele setup klaar te maken op basis van 3 SB-900 flitsen, een mobiele witte achtergrond, een softbox, een paraplu en een reflector. Al deze zaken (behalve dan de achtegrond) passen in mijn rugzakje (inclusief Manfrotto staanders), dus dat kon zeker makkelijk de vlieger op.

Ik voorzag 1 flitser, de hoofdflits als het ware, van een draagbare softbox (Easylight), de achtergrond werd belicht door een flits in een paraplu te flitsen, die dan egaal het licht over de achtergrond verspreidde, en een derde lichtje maakte ik aan de achtergrond vast. Dat diende als “haarlichtje”.

De setup zag er ongeveer zo uit

Het hoofdlicht met de softbox heb ik voorzien van een halve CTO filter, en het haarlichtje van een kwart CTO filter. De achtergrondbelichting heeft geen filter. Door mijn witbalans op “Tungsten” te zetten, maakte ik daardoor de achtergrond lichtblauw, maar werd de geportretteerde neutraal belicht. Een eenvoudige manier om op je achtergond een “dégradé” te zetten.

De 3 flitsen werden allen aagenstuurd door pocketwizards.

Het resultaat van de shoot zag er dan zo uit:

Door alle foto’s een gelijkaardige behandeling te geven (kleurtemperatuur, etc ….), kreeg ik alle beelden op een zelfde manier gepresenteerd, uitgelicht en met dezelfde achtergrond:

Foto’s werden gemaakt met de D3 op ISO 400 en met de vaste 105mm 2.8

Het resultaat is in mijn ogen een portret dat gerust in een studio gemaakt zou kunnen zijn. Had je niet geweten dat het op locatie was gefotografeerd, dan had je dat zeker gedacht. Maar dat dan zoiets met 3 SB-900’s kan, dat maakt het voor mij alleen maar interessanter.

‘t Was niettemin een geweldig leuke opdracht die – voor wat mij betreft – gerust voor herhaling vatbaar is.

Ogen

Ik kon mijn ogen bijna niet geloven (‘k ben nochtans gewend er mee rond te kijken) …. Vandaag kreeg ik een mailtje van mijn beroepsfederatie over lenzenfabricant TAMRON, die een aantal nieuwe lenzen uitbrengt. Zit me er daar een lenske bij zeg, namelijk een 18-270. Van breedhoek naar telefocus in een halve seconde, zonder je te moeten verplaatsen. Gewoon aan de ring draaien en hups, een heel andere cadrage. Ongelooflijk. Zo snel kan een menselijk oog amper herfocussen en hercadreren, maar TAMRON slaagt er dus in om een fototoestel van een oog te voorzien dat dat allemaal kan.

Dat zoiets optisch mogelijk is, is fenomenaal. Dat zulks maar 729€ kost, maakt het voor liefhebbers betaalbaar. Dat de bijhorende f-stops gaan van 3.5 naar 6.3 is maar een klein detail.
En dat het het onderscheid tussen amateurfotografen (die met deze lenzen werken) en professionals (die met lenzen met vaste brandpuntsafstand werken die – per lens – ook zo’n 729€ kosten) alleen maar groter maakt.

En daar ben ik dus eigenlijk alleen maar blij om.

Glass

Nieuw “glas” ….

Velen niet ingewijden fronsen de wenkbrouwen en denken misschien aan een frisse pint in een vers gewassen glas.

Niets is minder waar. Deze namiddag leverde een courierbedrijf “nieuw glas” bij mij thuis. Ik had het besteld bij een leverancier ergens in de “Metropool”.

‘k Vond het hoogtijd om, naast mijn geliefde toplenzen (14-24, 28-70 en 70-200, allemaal 2.8 lenzen van maximaal 2,5jaar oud) ook eens te zorgen zogenaamde “prime” lenzen, lenzen van topkwaliteit met vast brandpuntsafstand .

Vandaar dat ik ernaar uitkeek om mijn 85mm (1.4) te ontvangen.

Het heeft lang geduurd vooralleer ik in zo’n lenzen geïnvesteerd heb. Niet alleen de kostprijs, maar ook de aard van mijn werk maakten de keuze voor zoomlenzen zo voor de hand liggend, dat ik nooit in vaste brandpuntsafstandlenzen geïnvesteerd heb. Maar omdat ik nu meer en meer opdrachten doe waarbij ik dikwijls portretten maak, lijkt het me tijd om te investeren in lenzen met het beste “glaswerk” dat beschikbaar is. Vandaar ….

Ik wacht nog op mijn 50mm en waarschijnlijk komt er nog een tele bij.

En daar heffen we het glas op!

Oh ja, ‘k kon het niet naleten wat “testshots” te maken. Dochters zijn dan een gewillig onderwerp, alhoewel ….