Profielfoto’s voor LinkedIn, Facebook & Twitter

Ik heb het er al eens over gehad, namelijk de kwaliteit van de profielfoto’s voor LinkedIn, Facebook en Twitter.  Die blogpost kan je hier vinden.

Op een dag kreeg ik via de contactpagina van mijn website een mailtje van iemand die ik nogal vrij goed ken, met name mijn echtgenote.  Ze vroeg me of ik van haar een serie foto’s kon maken die konden dienen als portretfoto’s en profielfoto’s voor sociale netwerksites.  Ze voegde er meteen een datum en tijdstip bij ….

Vermits mijn echtgenote toegang heeft tot zaken zoals mijn digitale agenda wist ze perfect dat ik dan vrij was en niet onder deze afspraak kon uitkomen.  Want niets zo moeilijk om foto’s te maken van iemand waar je – letterlijk en figuurlijk – heel dicht bij staat.

Hieronder het resultaat van de fotosessie, uitgevoerd met een Nikon D3, 85mm 1.4 op f/4, 1/250ste.  3 flitsen gebruikt (allen SB900) in het CLS systeem.

 

Portrait and profile photograph for social network sites
Portrait and profile photo for social media
Portrait and profile photo for social media

Life in ISO-land

Ergens midden december vorig jaar moet het geweest zijn. ‘k Had hem al een tijdje besteld, maar wist helemaal niet wanneer hij zou komen. Bij Nikon zwijgen ze zoals steeds in alle talen, waardoor mijn leverancier evenmin kon zeggen wanneer het zou komen. Tot er op een mooie dag aangebeld werd met een pakje van een courierdienst. Bleek de levering van mijn Nikon D3s te zijn, het paradepaardje van Nikon wat betreft sport en reportagefotografie.

Omdat december zo onwezenlijk druk was, heeft het toestel hier zeker een week gestaan zonder één klik, maar in de kerstvakantie deed ik er al mijn eerste opdracht mee.

Nu, na ongeveer 2 maanden, zijn we beste maatjes en beginnen we elkaar steeds beter te leren kennen. Eigenlijk is er niet zo heel veel verschil tussen de D3s en zijn voorganger, de D3. Evenveel pixels, zelfde bouw, zelfde gevoel. Maar het kan wel in HD films opnemen (zegt de handleiding) en heeft heel wat meer ISO’s dan de D3. Nog meer dan de D3.

Zo kan de D3s gemakkelijk ISO 6400 aan, en 12 800 is ook mogelijk. Nog te weinig licht? Ga dan naar 25600, 51200 of (bij zonsverduistering, nieuwe maan, of in de donkere dagen voor kerstmis) zet hem gewoon op 102400.

En jawel, vorige week moest ik een foto maken van twee kleuters in een schooltje. Maar er waren 2 beperkingen. Ten eerste, ik mocht de kleuters niet storen en ten tweede, ik mocht geen flits gebruiken.

De lichtomstandigheden in de klas waren niet ideaal. Ik begon eerst op ISO 6400, maar omdat je beter een beetje “naar rechts” belicht, zette ik de ISO al snel op 12800, wetende dat het beeld voor een cover moest dienen.

Ik moet toegeven dat het beeld niet zo “scherp” is als op ISO 200, maar zonder flits was het in deze omstandigheden niet eens mogelijk geweest een bruikbaar beeld te maken, wetende dat ik onderstaand beeld op f/3.5 bij 1/40ste gefotografeerd heb. Zet dat maar eens om naar ISO 200 (komt ongeveer overeen met 2 seconden belichten op ISO 200)!

Niettemin, hieronder het resultaat. ‘t Zal u wellicht niet verbazen dat we goede maatjes geworden zijn met de D3s ….

en het beeld dat uiteindelijk gekozen werd door de redactie voor publicatie

90.000

Gisteren moest ik langs bij Nikon (eigenlijk Procirep) om daar een lens op te halen (die ik 2 keer naar Parijs heb laten terug sturen omdat ze er twee keer een zootje van gemaakt hadden, en ‘t is eigenlijk na de derde keer ook nog niet 100%) alsook om de sensor van mijn D3 te laten reinigen. Bovendien is er een software update beschikbaar voor de D3 en omdat we dan toch bezig waren, vroeg ik gelijk om ook eens te kijken hoeveel “clikcks” er inmiddels op de teller staan.

Ik fotografeer nu ongeveer 22 maanden met mijn D3 (net geen 2 jaar). Ze is redelijk intensief gebruikt. Dagen van 12, 14, 16 of zelfs 18h fotograferen. Meer dan 1000 beelden per dag soms, een paar dagen na elkaar …..

Op voorhand had ik zo’n beetje “uitgerekend” hoeveel clicks er zouden op staan en ik kwam uit rond de 60.000, met een marge van 10.000 naar onder of boven.

90.000 clicks was het verdict! 90.000 clicks! Daar schrok ik zelf een beetje van.

Niettemin zeiden ze bij Nikon dat het toestel verder nog in orde was en er zeker nog geen probleem mee was.

Top!

LUKOIL – The model

Voor de opdracht van LUKoil, het maken van nieuwe beelden voor de rebranding, moest er op locatie ook een model gefotografeerd worden. Het model moest een aantal “taken” uitvoeren die beelden zouden opleveren die kunnen gebruikt worden bij bijvoorbeeld een campagne voor de recrutering van nieuwe werknemers.

Onderstaande beelden zijn gefotografeerd in een LUKoil shop ergens ten zuiden van Brussel op een regenachtige dag. Het model, die zelf uitbaatster is, had nog meegedaan aan miss België verkiezingen en stond eigenlijk al jaren voor de lens in haar vrije tijd, waardoor het voor mij een stuk gemakkelijker was om haar te begeleiden.

Onderstaande foto werd gemaakt met 2 nikons speedlights (SB900), eentje door een paraplu ongeveer een meter boven het toestel en eentje komende van camera rechts, rechtstreeks (geeft “invallend licht” simulatie).

Een belangrijk aspect in de shops van tankstations (en dat zal heus niet enkel bij LUKoil zijn) is de verkoop van tabakswaren. Om die reden moest die ook prominent op de foto.

2 Nikon SB900’s, eentje komende van rechts door een paraplu, de andere komt van links achter (rechtstreeks).

De laatste foto was ook een “must”. Tijdens deze opnamen regende het en waaide het relatief hard. Door te werken met 2 Nikon Speedlights, voorzien van een kleurfilter, is er toch wat kleur in de foto gekomen, waardoor het weer er beter op lijkt dan dat het eigenlijk is.

Het model is belicht met een SB900 door een paraplu langs voor en rechtstreeks met een SB900 achter haar (achter de pomp).

Studio Brussel – reportage

Een tijdje terug moest ik een reportage maken van Thomas de Soete van Studio Brussel. Het moest gebeuren in de studio van StuBru tijdens de uitzending.

Het afgelopen jaar heb ik een aantal van dergelijke opdrachten gedaan. Radio1, Studio Brussel, Donna …., ‘k ben er meermaals geweest en telkens tijdens de uitzending. Daarbij heb ik in de studio steeds minstens 2 reportageflitsen gehangen, type Nikon SB900, om zo vanuit alle hoeken een goed belichte presentator te kunnen fotograferen.

‘t Is op zo’n momenten dat je beseft hoeveel lawaai zo’n DSLR maakt. Zelfs het professionele vlaggenschip van Nikon, de D3, maakt voor een studio best wel veel lawaai. Ik kon bijgevolg geen foto’s maken wanneer de presentatoren life op antenne waren, want dat geklik zou duidelijk hoorbaar geweest zijn. Ik moest het dus doen op de momenten dat de plaatjes bezig waren of … terwijl er wat lawaai in de studio was. Met Thomas gebeurde dat dus wel af en toe eens …..

Toen ik er aan kwam zat Thomas zowaar op een hometrainer te “sporten”. Hij moest dat zo’n half uurtje volhouden en toen dat uiteindelijk afliep, kwam hij als een volleerde “Tom Boonen” over de finish gespurt. Links onderaan zie je het profiel van sidekick Linde Merkpoel.

… daarna was het weer wat rustiger in de studio.

‘k Heb inmiddels heel veel respect gekregen voor radiomakers. Ze moeten dikwijls alles tegelijkertijd doen, zoals djingels, verkeersinformatie, nieuwtjes, plaatjes mixen, ed …. en tegelijkertijd ook nog eens presenteren. Geef mij maar een fototoestel ….!

Na de shoot moest er nog snel even een portretje gemaakt worden dat door het reclamebureau gedetoureerd moet worden. 1 paraplutje op Thomas en 1 licht rechtstreeks op een wit geschilderde bakstenen achtergrond leverden dit beeld op.

Thomas de Soete, elke werkdag life op Studio Brussel tussen 06 en 09h.

Shanghai – the job

Wat ben ik nu eigenlijk gaan uitspoken, daar in Shanghai?

Wie haalt het in zijn hoofd om een freelance fotograaf uit Leuven naar de andere kant van de wereld te sturen?

Wel, een goede klant van mij, natuurlijk ….

‘t Zit zo. Ik moest voor die klant portretten maken van hun sales mensen. Een heel deel van de mensen kwamen samen in “den Hilton” in Brussel voor een tweedaagse conferentie. Een ideale gelegenheid dus om iedereen even te laten fotograferen.

Ze zegden me ook dat ze de week daarop dezelfde conferentie gingen organiseren in Shanghai, en daarom vroegen ze me of het ging mogelijk zijn om snel enkele van de foto’s van Brussel te verwerken en hun door te sturen, zodat ze die foto’s dan de week daarop zouden kunnen tonen aan hun “locale” fotograaf, zodat die een beetje gelijkaardige beelden zou maken.

Geen probleem voor mij, maar langs mijn neus weg liet ik hun verstaan dat indien ze problemen hadden om een fotograaf te vinden in Shanghai, ik gerust voor hun de foto’s daar ook kon maken.

En voor je het weet zit je dus richting Shanghai …..

Leuk, alhoewel het wel een paar probleempjes met zich meebracht. Hoe vervoer ik veilig mijn lichten en welke lichten gebruik ik ervoor?

Ik heb Elinchrom studio lichten, maar die zijn zwaar en fragiel. Niet goed dus voor vliegtuigreisjes.
Dus opteerde ik ervoor een lichte, mobiele setup klaar te maken op basis van 3 SB-900 flitsen, een mobiele witte achtergrond, een softbox, een paraplu en een reflector. Al deze zaken (behalve dan de achtegrond) passen in mijn rugzakje (inclusief Manfrotto staanders), dus dat kon zeker makkelijk de vlieger op.

Ik voorzag 1 flitser, de hoofdflits als het ware, van een draagbare softbox (Easylight), de achtergrond werd belicht door een flits in een paraplu te flitsen, die dan egaal het licht over de achtergrond verspreidde, en een derde lichtje maakte ik aan de achtergrond vast. Dat diende als “haarlichtje”.

De setup zag er ongeveer zo uit

Het hoofdlicht met de softbox heb ik voorzien van een halve CTO filter, en het haarlichtje van een kwart CTO filter. De achtergrondbelichting heeft geen filter. Door mijn witbalans op “Tungsten” te zetten, maakte ik daardoor de achtergrond lichtblauw, maar werd de geportretteerde neutraal belicht. Een eenvoudige manier om op je achtergond een “dégradé” te zetten.

De 3 flitsen werden allen aagenstuurd door pocketwizards.

Het resultaat van de shoot zag er dan zo uit:

Door alle foto’s een gelijkaardige behandeling te geven (kleurtemperatuur, etc ….), kreeg ik alle beelden op een zelfde manier gepresenteerd, uitgelicht en met dezelfde achtergrond:

Foto’s werden gemaakt met de D3 op ISO 400 en met de vaste 105mm 2.8

Het resultaat is in mijn ogen een portret dat gerust in een studio gemaakt zou kunnen zijn. Had je niet geweten dat het op locatie was gefotografeerd, dan had je dat zeker gedacht. Maar dat dan zoiets met 3 SB-900’s kan, dat maakt het voor mij alleen maar interessanter.

‘t Was niettemin een geweldig leuke opdracht die – voor wat mij betreft – gerust voor herhaling vatbaar is.

D3

… is terug uit ziekteverlof ….
… heeft nog nooit zo mooi gekeken ….
… werkt voortreffelijk ….

… baasje blij!

Garantie Nikon D3

‘k Heb eigenlijk nog een straf verhaal ivm de hospitalisatie van mijn D3. Ik moest daarvoor naar Evere, want Procirep heeft sinds een jaar of twee het monopolie voor de herstelling van Nikon materiaal overgenomen van De Beuckelaar.

Soit, ik daar naartoe met enkel de D3 body. Aan de balie heb ik kort mijn verhaal gedaan van wat er aan scheelde. Ze nemen de body aan, schrijven het in en vragen naar mijn faktuur.

Ik leg hen uit dat ik mijn faktuur niet bij heb, dat die bij mijn boekhouder zit en dat het toestel nog vrij nieuw is (aangekocht in februari).

De man aan de balie blijft er onbewogen bij en eist een faktuur.

Ik vraag hem waarom precies en dat het toestel nog geen jaar oud is, vermits de Nikon D3 nog geen jaar in omloop is, en bijgevolg er hoegenaamd geen discussie kan zijn aangaande “in garantie” of “niet in garantie”.

Dat kon hem blijkbaar evenmin van zijn stuk brengen en hij meldt me droogjes dat “geen faktuur = herstelling betalen. Punt”.

Ik stond perplex!

Stel, ik heb een gestolen toestel en breng dat binnen voor een herstelling. Dan kunnen die mensen dat ogenblikkelijk zien aan het serienummer. Maar kom ik voor een herstelling “onder garantie”, dan kan dat niet en moet ik de herstelling betalen, zelfs al is het toestel nog geen jaar op de markt.

?

Ik heb 3 diploma’s, 7 jaar gestudeerd, spreek vlot 4 talen …. maar hiervoor is mijn verstand echt te klein!

Anyway, ‘k zag onmiddellijk daarna Maarten van NPS (Nikon Professional Services) die de vriendelijkheid zelve was, ogenblikkelijk een vervangtoestel ging halen en zelf achterover sloeg van zoveel “Kafka”.

Het enige dat ik hoop is dat ze mijn D3 volledig kunnen genezen. De rest interesseert me eigenlijk niet.

D3-hospitaal

Ergens in Evere ligt het D3 hospitaal. Nikon heeft er zijn Belgisch filiaal waar je met zieke toestellen naartoe mag gaan.
En morgen moet ik er mijn D3 naartoe brengen, want hij moet geopereerd worden. Aan de ogen, want zijn autofocus doet het niet goed.

Ik heb er al eens over bericht dat dat een van de pijnpunten was van mijn D3, maar het verbeterde er niet op – ook niet na een software update.

En hij doet het met al mijn lenzen, dus geen lensprobleem, maar een probleem in de D3 zelf.

En daarom gaat hij morgen in ziekteverlof.

Gelukkig krijg ik een D3 ter vervanging. Want 3 weken zonder de beste pro-SLR ter wereld zou geen leven zijn ….

Impressies in 3D

Na ongeveer 4 maanden intensief gebruik gemaakt te hebben van de nieuwe professionele Nikon D3 – en op de vooravond van de release van een nieuwe body, namelijk de D700, die ergens tussen de D3 en D300 zit – vind ik het tijd om eens kort mijn bevindingen neer te pennen over het werken met een Nikon D3 body.

Laat ik duidelijk zijn, de D3 is een geweldige body.  Op bijna alle vlakken.  En niet in het minst wanneer het op beeldkwaliteit komt:
  • de beelden met de D3 zijn heel scherp
  • de kleuren en de witbalans doorgaans helemaal juist, waardoor er achteraf weinig extra werk aan (tenzij je de witbalans, kleurverzadiging, etc … echt naar je persoonlijke smaak wil veranderen).  Zeker bij commerciële opdrachten win je daardoor heel wat tijd in nabewerking
  • het toestel ligt geweldig goed in de hand (ik heb wel grote handen, mensen met kleine “pollekes” kunnen dit als een nadeel ervaren omdat het uiteindelijk om een grote body gaat)
  • snelle reactietijd tussen drukken en ontspannen
  • live view.  Nooit gedacht dat ik zoiets ooit zou gebruiken, maar ik ben al in situaties terecht gekomen waar ik mbv live view – waardoor je op het schermpje van de body het beeld kan zien dat je gaat maken zonder door de zoeker te moeten kijken – het beeld heb kunnen maken dat ik wou hebben.
  • de batterijen.  Ik heb altijd een extra batterij bij, maar bij de D3 is dat eigenlijk niet nodig.  Ik heb al dagen gehad van meer dan 1250 foto’s waarbij dat de batterij nog niet leeg was. Fenomenaal!
  • de ruis bij hoge ISO waarden.  Tot voor de D3 had ik altijd schrik om hoger te gaan dan ISO400, omdat dan de foto’s minder scherp werden, storende ruis optreedt, de kleuren minder mooi worden, etc …. Met de D3 durf ik die zonder veel angst op ISO1600 zetten zonder dat er storende ruis zichtbaar wordt.  Het beeld blijft aanvaardbaar scherp en de kleuren blijven mooi verzadigd en natuurlijk.  Zelfs in de donkere partijen valt het allemaal heel goed mee.  Gewoon verbluffend en een zegen voor de fotograaf die soms in weinig licht goede foto’s moet kunnen maken.
Voila, niets dan goed over de D3. Of toch niet?
Wat mij betreft zijn er twee minpunten die het plezier van het werken met de D3 soms kunnen verknallen. 
  • stof en vuil op de sensor.  Tot voor de D3 had ik af en toe wel eens een stofje op de sensor, dat in sommige omstandigheden wel zichtbaar werd. Maar het bleef doorgaans heel beperkt en gemakkelijk te verwijden.  Met de D3 daarentegen is stof en echte “pest”.  Wanneer je bijvoorbeeld studioopnames maakt met een neutrale achtergrond, dan mag je ervan op aan dat je in de nabewerking heel wat “vlekjes” mag wegretoucheren, zeker vanaf f/8.  Die vlekjes zijn veel zichtbaarder dan bij de D200 en bijna altijd storend.  Ik heb sinds midden februari al twee keer €25 mogen betalen om mijn sensor (professioneel) door Nikon te laten reinigen, en na 5 keer van lens te hebben gewisseld zit er weer stof op de sensor.  Voor wat mij betreft is dit een echt minpunt.  Ik heb ook al uren zitten retoucheren om het stof uit mijn beelden te krijgen.  Gelukkig kan zoiets gemakkelijk in Bridge of Lightroom, maar toch, ‘t is puur tijdverlies.
  • moeilijke autofocus bij weinig licht.  Een van mijn eerste opdrachten met de D3 was om een “walking dinner” te fotograferen in een zaal met niet al te veel licht.  Wel, ik dacht echt dat mijn D3 niet goed werkte, ttz, de autofocus althans.  Het gebeurde namelijk meermaals dat ik de persoon die ik wou fotograferen gewoon niet in focus kreeg – iets wat met de D200 zelden gebeurde.  Sindsdien merk ik dat wanneer ik niet zo veel licht op mijn onderwerp heb, het moeilijk is om de focus goed te krijgen.  Ik had toch beter verwacht van zo’n professioneel toestel.  Ik moet er wel in één adem aan toevoegen dat wanneer je ergens op scherpstelt, de foto wel degelijk haarscherp is op de plaats.  De autofocus werkt wel degelijk, maar niet altijd zoals ik het zou willen.
Verder heb ik eigenlijk niet echte minpunten.
De balans is natuurlijk overwegend positief en zeker wat de beeldkwaliteit betreft. Ik zou niet meer terug willen naar een ander toestel (D200, D2x ….) en het blijft een plezier om de camera te hanteren.