Nikon D4 – en de visie van de freelance fotograaf ….

Vrijdag 6 januari was ik uitgenodigd bij Nikon voor de voorstelling van … euh, … iets nieuws.

Bij het telefoontje dat ik een weekje eerder kreeg van het PR bureau Hill+Knowlton strategies – of ik geïnteresseerd was om te komen kijken naar de lancering van een nieuw Nikon product – trachtte ik los te peuteren over wat het ging.  Was het misschien de voorstelling van de nieuwe reflexcamera, D4 genaamd?  Maar ze hielden – geheel naar Nikon traditie – de lippen stijf op elkaar en losten niets.

Toen de ochtend van 6 januari het persbericht binnenliep dat de D4 gelanceerd ging worden, wisten we natuurlijk direct waarover het die avond in Evere – waar de Nikon Head Quarters gevestigd zijn – zou gaan.

En jawel, na een hartelijke ontvangst met lekkere drankjes werden we een uur lang geëntertaind door quizmaster Maarten Goossens – het opperhoofd van Nikon NPS – die ons van naaldje tot draadje uit te doeken deed welke veranderingen – en vooral verbeteringen ten opzichte van de Nikon D3s – er bij de Nikon D4 aangebracht waren.

Nikon D4 - taken with iPhone & Instagram

Voor een volledige beschrijving van de specificaties van het toestel kan ik verwijzen naar de site van Nikon, naar de bespreking van collega’s Nikon Caignie en Rob Mitchell …. dus daar hoef ik geen blogruimte meer aan op te vullen. Bovendien ga ik niet alle aspecten bespreken.  Ik ga niet in op de geweldige video mogelijkheden (full HD bijvoorbeeld), noch op de details van de geavanceerde onderwerp-herkenning, de sensormodule, de connectiviteit, het nieuwe LCD-scherm, etc, etc … Wat ik je wel wil meegeven zijn een paar bedenkingen (of de “visie”) die de professionele freelance  fotograaf zich bij al dit technologisch vernuft maakt – en welke voordelen ik zie in het gebruik van de D4 over zijn kleine broertjes D3 en D3s (waarmee ondergetekende elk 2 jaar lang full-time mee gewerkt heeft en dus kent als zijn broekzak).

Pixels.

Op het internet en dan voornamelijk op sociale netwerksites zoals facebook en twitter lees ik hier en daar dat sommige collega’s nogal ontgoocheld zijn over het aantal pixels dat de D4 heeft.  En inderdaad, met 16 miljoen pixels ga je niet kunnen “concurreren” met de middenformaatcamera’s die tegenwoordig over 90 miljoen pixels kunnen beschikken.  Maar als freelance fotograaf, die dagelijks het land afdweilt voor opdrachten allerhande, ben ik maar wat blij dat het er geen 25 of 30 miljoen geworden zijn.  De meeste van mijn beelden worden hooguit op A3 formaat geprint en af en toe wordt er eens een poster of zelfs een billboard van gemaakt.  En dat – tot nu toe – met ongeveer 12 miljoen pixels.  Nooit een klant gehad die meer vroeg dan 12 miljoen pixels.  Dus, 16 miljoen is, voor wat mij betreft (en ik denk voor 95% van de collega’s), ruimschoots genoeg.  Heeft de klant er echt meer nodig, dan huur ik wel een ander toestel als het moet … maar ik zie dat niet snel gebeuren.  Dus, die hele pixelrace gaat echt aan mij voorbij.  En ook aan de Nikon.  Daarvoor, danku Nikon D4!

ISO

Ooit al eens 3 maanden (laat staan 7 jaar) aan 1 stuk freelance fotograaf geweest?  Ja? Nee? Wel, ik wel.  En wat ik inmiddels weet over freelance fotografie voor een waaier van nationale en internationale klanten is dat je in zoveel wisselende lichtomstandigheden komt dat je af en toe wel eens graag je ISO settings boven de ISO800 laat komen.  Hier en hier vind je daar een voorbeeldje van.  Wel, de D4 gaat daar helemaal in mee.  In plaats van me heel veel pixels te geven – die dan onvermijdelijk voor heel wat ruis zorgen in de hogere ISO’s – geeft de Nikon D4 me best genoeg pixels die nagenoeg geen ruis vertonen.  Het bereik is van ISO50 – ideaal voor studiowerk – naar (ahum) ISO204800 (mag het iets meer zijn, meneer?).  Vanaf nu is het enige waar ik dus moet op letten het feit dat ik mijn portretsessies moet plannen wanneer de maan tussen het eerste kwartier en laatste kwartier staat ….

Nee, serieus, dergelijke ISO waarden geven me zoveel mogelijkheden bij weinig licht, dat ik altijd in staat ga zijn om met een goede foto’s terug thuis te komen. Bovendien krijg ik daardoor de ultieme vrijheid in het combineren van omgevingslicht met flitslicht.  Want mijn belichting zal niet meer afhangen van de beperkingen van het aanwezige licht, maar van de creativiteit van het combineren van het aanwezige licht met eventueel flitslicht. En die verhouding zal ik volledig zelf kunnen bepalen.  Danku, Nikon D4!

Focus

Laat ik duidelijk zijn, ik ben nooit onder de indruk geweest van de focus van de Nikon D3.  De opvolger daarvan, de Nikon D3s, presteerde al een heel stuk beter, maar toch niet volledig naar mijn zin.  Mijns inziens was dat een van de (weinige) minpunten aan deze 2 body’s.  Maar zoiets hoort tot het verleden, als ik de specs mag geloven.  Er zit namelijk een totaal vernieuwd focus systeem in, waarbij je veel betere resultaten gaat krijgen – snellere, accuratere focus, met alle toeters en bellen zoals focustracken etc, etc … .  Met andere woorden, daar waar je nu goed belichte en vrij van ruis zijnde foto’s kan maken tussen het eerste kwartier en laatste kwartier van de maan, kan je tevens vlot focussen bij zo weinig licht. En dat is iets waar ik als freelance fotograaf geweldig naar uitkijk.  Want ik kom meermaals in situaties waar er echt wel heel weinig licht is om te focussen – denk maar aan events, maar ook voor portretten in donkere ruimten.  Dus, ik kijk geweldig uit naar dit nieuw ontwikkelde focussysteem.  Danku, Nikon D4!

Prijs

Tot slot is er de prijs.  Daar waar ik verwacht had dat de prijs van de Nikon D4 ergens rond de 3500€ (excl BTW) zou liggen, ligt dit een flink stuk hoger (ergens rond de 4800€ excl BTW).  Een stevig prijskaartje, waarschijnlijk voornamelijk te wijten aan het feit dat de Nikon D4 heel goede videofuncties heeft.  En hoewel dat helemaal mijn winkel niet is, heb ik de videofunctie van de D3s al voor klanten moeten gebruiken.  Het feit dat ik dat nu nog beter kan, kan ik alleen maar toejuichen. En, als we alles positief willen bekijken, dan zullen enkel beroepsfotografen dergelijk toestel willen aanschaffen – wat ons meteen een streepje voor geeft op de vele amateurfotografen die tegenwoordig met een D3 of D3s rond hun nek lopen, maar er eigenlijk amper of niet mee kunnen werken.  Om dan een kleine 6000€ uit te geven aan een nieuw toestel, daar zullen velen op afknappen.

Besluit

Mijn besluit – en inmiddels bestelling – staat vast.  De Nikon D4 is de “way to go” voor elke “professional’ die mee wil met zijn tijd en de huidige technologie.  Het zal nog wachten zijn tot na Valentijn – 22 februari om precies te zijn – vooraleer  we deze rakker in onze handen zullen krijgen, waarna we na grondige doorname van de handleiding er mee aan de slag kunnen.  En voor die handleiding hebben we welgeteld 1 week de tijd, want het eerste kwartier begint op 1 maar 2012!.

Tot slot wil ik nog de mensen van Nikon bedanken, in het bijzonder Maarten Goossens, alsook de mensen bij Hill+Knowlton voor de uitnodiging, de fijne voorstelling, de lekkere Sushi achteraf en het feit dat Nikon echt wel moeite doet om naar de mensen te luisteren die hun producten dagelijks op de proef stellen!

 

Nikon D3s ISO 102400

Nikon’s D3s ISO 102400 …

In de begindagen van de digitale fotografie was er heel wat te doen om de “ruis” die men vaststelde in foto’s die gemaakt waren bij hogere ISO-waarden (ASA voor de “old-school” fotografen).  Digitale ruis herken je als eigenaardige “artefacten” of puntjes in een andere kleur in de foto dan de kleur dat het eigenlijk zou moeten zijn.  Daardoor krijg je “vuile” beelden die bovendien aan scherpte missen.

Ik herinner me nog goed mijn eerste digitale Nikon, een D100, waar je niet ongestraft boven ISO 400 kon gaan.  Deed je dat wel, dan mocht je tussen de ruis door het beeld zoeken, zeker als je naar ISO 1600 ging.  Met de D200 was het een beetje beter, maar nog niet spectaculair.  Vanaf ISO800 moest je beginnen oppassen wat je deed om niet ten onder te gaan in een zee van digitale ruis ….

De stap naar de D3 was eigenlijk een “giant leap”, een geweldig grote sprong.  Plots kon je zonder veel nadenken gevoeligheden van 800 en 1600 ISO gebruiken en als het even moest was 3200 ook nog mogelijk  Enkel van de ISO 6400 probeerde ik gewoon af te blijven.

En sinds de D3s is ISO eigenlijk geen “issue” meer.  Moet ik ISO 6400 gebruiken, dan doe ik dat gewoon. Al probeer ik natuurlijk mijn ISO steeds zo laag mogelijk te houden.

Gisteren, na een avondje opnamen in het mooie en zonnige Antwerpen, zat ik nog wat na te praten op het terras bij mijn broer. Het werd ver na zonsondergang, de BBQ werd stilaan koud en de laatste glazen werden gedronken toen ik toch maar besloot af te zakken naar huis.  Om de een of andere reden kwam het op fotografie en voor we het allemaal goed besefte haalde ik mijn toestel weer boven, schroefde er een 50mm 1.4 op en probeerde nog snel een shot te maken van mij broer.

Nu, het was na middernacht, dat wil zeggen dat er enkel kunstlicht was dat voor enige verlichting zorgde.  In dit geval, een lampje van 40 of 60 Watt, zo ongeveer 3 meter links van mijn broer verwijderd.  Dat was zowat het enige licht dat ik had.   ‘t Was zelfs zo donker dat de autofocus het nagenoeg liet afweten.  Scherpstellen op de ogen? Waar zijn die ogen juist?

En de instellingen op de camera?  Wel, f1.4 (om een kleine scherptediepte te hebben), 1/160 sec om geen bewegingsonscherpte te krijgen en ISO 102400.  Alstublieft. Dankuwel!

De foto werd door Lightroom gedraaid, maar langer dan een paar minuten heeft dat niet geduurd. Et voila, een prachtexemplaar (u mag zelf kiezen of het om de esthetische eigenschappen van de foto in het algemeen, dan wel om mijn broer in het bijzonder gaat ….).

Nikon D3s ISO102400

Life in ISO-land

Ergens midden december vorig jaar moet het geweest zijn. ‘k Had hem al een tijdje besteld, maar wist helemaal niet wanneer hij zou komen. Bij Nikon zwijgen ze zoals steeds in alle talen, waardoor mijn leverancier evenmin kon zeggen wanneer het zou komen. Tot er op een mooie dag aangebeld werd met een pakje van een courierdienst. Bleek de levering van mijn Nikon D3s te zijn, het paradepaardje van Nikon wat betreft sport en reportagefotografie.

Omdat december zo onwezenlijk druk was, heeft het toestel hier zeker een week gestaan zonder één klik, maar in de kerstvakantie deed ik er al mijn eerste opdracht mee.

Nu, na ongeveer 2 maanden, zijn we beste maatjes en beginnen we elkaar steeds beter te leren kennen. Eigenlijk is er niet zo heel veel verschil tussen de D3s en zijn voorganger, de D3. Evenveel pixels, zelfde bouw, zelfde gevoel. Maar het kan wel in HD films opnemen (zegt de handleiding) en heeft heel wat meer ISO’s dan de D3. Nog meer dan de D3.

Zo kan de D3s gemakkelijk ISO 6400 aan, en 12 800 is ook mogelijk. Nog te weinig licht? Ga dan naar 25600, 51200 of (bij zonsverduistering, nieuwe maan, of in de donkere dagen voor kerstmis) zet hem gewoon op 102400.

En jawel, vorige week moest ik een foto maken van twee kleuters in een schooltje. Maar er waren 2 beperkingen. Ten eerste, ik mocht de kleuters niet storen en ten tweede, ik mocht geen flits gebruiken.

De lichtomstandigheden in de klas waren niet ideaal. Ik begon eerst op ISO 6400, maar omdat je beter een beetje “naar rechts” belicht, zette ik de ISO al snel op 12800, wetende dat het beeld voor een cover moest dienen.

Ik moet toegeven dat het beeld niet zo “scherp” is als op ISO 200, maar zonder flits was het in deze omstandigheden niet eens mogelijk geweest een bruikbaar beeld te maken, wetende dat ik onderstaand beeld op f/3.5 bij 1/40ste gefotografeerd heb. Zet dat maar eens om naar ISO 200 (komt ongeveer overeen met 2 seconden belichten op ISO 200)!

Niettemin, hieronder het resultaat. ‘t Zal u wellicht niet verbazen dat we goede maatjes geworden zijn met de D3s ….

en het beeld dat uiteindelijk gekozen werd door de redactie voor publicatie