Portretfotografie – bedrijfsportret & industrieel portret.

De wereld is klein.  Eén mailtje van een reclamebureau uit Zweden volstaat om je naar de andere kant van het land te sturen om er een bedrijfsportret en industrieel portret te gaan maken.

Wanneer je fotografeert in opdracht, dan is het altijd een uitdaging om je in het hoofd van je opdrachtgever te bewegen.  Welk soort portret willen ze. Een standaard, braaf beeld. Een meer uitdagende foto.  Of iets helemaal anders dan wat je zou verwachten.

In principe praat je dit door alvorens je op pad te begeven. Vaak krijg je dan een pdf toegestuurd van vorige, gelijkaardige publicaties. Dat geeft je een idee van wat er vooraf al gedaan is.

Maar dikwijls is de vrijheid ook heel groot. Je mag als fotograaf vaak je creativiteit aanspreken om een sprekend portret te maken. Vaak is de limiterende factor de geportretteerde zelf. Niet zo verwonderlijk, want zij zijn het niet gewoon om voor een foto te moeten poseren, wetende dat het in een publicatie verschijnt.

In dit geval ging het om een bedrijfspublicatie. Met een portret van een nieuwe werknemer. Al de 55 gepasseerd, en toch nog van richting veranden, van job veranderen. Straf!

Ik leverde het agentschap diverse foto’s aan, waaruit ze uiteindelijk 1 beeld gekozen hebben. Zoals zo vaak gebeurt kiest de opdrachtgever voor andere foto’s dan de foto’s die ik zou kiezen voor de publicatie. Maar klant is koning, en uiteraard kan ik me wel vinden in hun keuze. Al had ik het andere beeld toch liever zijn verschijnen.

Portret, industrieel portret, bedrijfsportret
Portret, bedrijfsportret, industrieel portret
portret
portret

Kunstenaars voor Nepal – update

Het initiatief van Michel Vaerewijck om ten voordele van de slachtoffers in Nepal een veiling op van kunstwerken op te starten, breidt uit.  Op dit ogenblik schenken fotografen Tony Le Duc, Jurgen Doom, Bart Ramakers, Stephanie Van de Velde, Franky De Schampheleer en kunstschilders Maartje Smeyers en Mulugeta Tafesse werk aan het initiatief.

De veiling loopt nu reeds op de Facebookpagina van Michel Vaerewijck en C41 (https://www.facebook.com/events/1659153350979562/1662328383995392/) en kan je al beginnen bieden.

Zo staat de teller voor mijn drieluikje inmiddels al op …. 125€. Fantastisch!

 

Drieluik voor Nepal
Drieluik voor Nepal

Portret van een jonge danseres

Een jonge danser. Zo noem ik haar.  Met alle respect.

Dansen, het is iets wat iedereen kan.  In theorie althans. Wat met je lichaam wat bewegen, op het ritme van de muziek (of uit de maat, zoals velen wel durven doen), dat kunnen de meesten onder ons wel.

Dat je je daarbij figuurlijk (en voor een stuk ook letterlijk) bloot geeft, is niet velen gegeven. Dansen is een prachtige vorm van expressie.  En tevens heb je er veel kracht, energie en doorzettingsvermogen voor nodig. Want zoals Shauni danst, dans je niet zomaar.  Daar heeft ze jaren voor geoefend – elke week opnieuw.  Het danseresje uit mijn straat, noemde ik ze al wel eens gekscherend.  Maar steeds met respect.

‘t Is inderdaad niet iets dat ik goed kan. Mijn grote gestalte heeft daar waarschijnlijk iets mee te maken. En het feit dat ik het nooit geleerd heb.  Mijn talenten liggen volgens mij op een ander vlak.

Maar net zoals voor muziekanten heb ik voor dansers (en alle mensen die op een podium in “ding” doen) een grenzeloos respect. Het is fantastisch om te zien dat er mensen zijn, zoals Shauni, die voor hun passie gaan. Die geloven dat ze kunnen doen wat ze echt graag doen.

Want hoeveel mensen zeggen niet dat hun droom niet iets is dat ze professioneel kunnen doen. Hoeveel mensen denken dat hun hobby nooit hun beroep kan worden. Hoeveel mensen gaan tegen hun zin gaan werken en ontplooien niet het talent dat ze hebben. Uit schrik om niet “aan de bak” te komen. Uit schrik om er niet van te kunnen leven.

Daarom zijn er mensen zoals Shauni. Mensen die gewoon hun hart volgen. In hunzelf geloven. En keihard doen waar ze zich goed bij voelen.

Respect.

Portret, danseres
portret, danseres
portret, danseres
portret, danseres

Portretfotografie

Portretten maken van mensen heeft me altijd geboeid.  En zeker wanneer het portretten zijn  van mensen die dingen doen die ik niet goed kan.

In mijn studententijd heb ik een paar keer vakantiewerk gedaan in een bouwbedrijf.  Beton mixen, zware zakken aandragen, drilboor hanteren, isolatie plaatsen, muren afbreken … ik heb het allemaal gedaan.  En met een geweldige tegenzin.  Maar als vakantiewerk betaalde het best OK, dus we deden dat maar.

Later, toen ik als master in de exacte wetenschappen in de bouwnijverheid tewerkgesteld was, heeft het werk in de bouwnijverheid me nooit 100% voldoening gegeven.  Mijn hart lag namelijk bij de fotografie.

Gek genoeg is het in het leven zo dat je heel hard kan weglopen van iets, maar dat je je nooit helemaal kunt verstoppen.  Want jaren na de omscholing tot fotograaf heb ik best wel wat klanten in de sector van de bouwnijverheid.  Omdat ik er echter vanuit een heel andere hoek in kom, is het echter fantastisch om daar nu weer in terug te komen.

Terwijl ik voor Group Suerickx gevelschilderwerken aan het fotograferen was, heb ik de tijd genomen om van één van de werknemers een portret te maken.  De tijd was te kort om uitgebreid met de man te praten (hij was namelijk aan het werk).

Maar ik vraag me vaak af of de mensen die ik portretten hun werk graag doen.  En zouden ze niet liever een ander werk doen?  En zo ja, welk werk. En waarom doen ze dat dan niet?

Niet dat er geen mensen zijn die met veel plezier op een werf staan, hetzij als arbeider, hetzij als leidinggevende.  Maar puur de vraag of je graag doet wat je aan het doen bent, dat intrigeert me.

Hierbij het portret van één van de arbeiders op de werf.  Ik heb geen idee of hij het echt graag doet.  Maar hij deed het wel heel goed, zowel zijn werk als arbeider als zijn rol als model ….

Het beeld werd gemaakt met een Nikon D4, iso100, 85mm, f/1.8, 1/2500sec.  Er werden 3 Nikon SB900’s gebruikt, waarvan 1 door een paraplu.

 

Portretfotografie, portretfotograaf, arbeider
Arbeider, portret

Portret

Een tijd terug werd ik gevraagd om een portret te maken van Shauni.  We kennen elkaar al lang, Shauni en ik.  Ze was jarenlang mijn buurmeisje.  Een immer dansende tiener, die in de zomer op straat voor haar huis stond te dansen.  Of die keren, ook al weer een hele tijd terug, wanneer ze model stond tijdens de workshops flitsfotografie die ik samen met Piet Van den Eynde gaf.

Toen ze me vroeg om een portret te maken voor haar dans CV, wou ik dat doen. Op 1 voorwaarde: dat het mocht zijn zoals ik het zou willen.  Iets scherp, maar tegelijk breekbaar.  Eigenwijs en gefocust.  En klaar voor het leven.

portret
portret

 

 

Portrait of Guy

Portraits.

Such a beautiful thing to photograph.

So is Guy.

Handsome. Friendly. Joyful.  Amicable.

That last word can be read in English and French.

Guy is French.  Wonderful people, our Southern neighbors!

I photographed Guy using just window light coming in from the left, using a Nikon D800 and a Nikon 85mm 1.4 lens.  In the fleeting moment of 1/80sec I captured what I thought was the man behind the smile.

And Guy just had to be himself.

 

Portret of Guy - France.
Portret of Guy – France.

Kirstin H.

Een kleine 8 jaar hadden we elkaar niet gezien.  Samen fotografie gestudeerd in Zuid-Afrika, aan elkaar gewaagd in dit domein ….. Nog contact gehouden via mail, Skype, etc …

En dan wil het toeval dat ik naar Schotland ga, waar zij op welgeteld 10km van waar ik logeer een paar maanden verblijft …

Een fantastisch weerzien, een geweldige babbel en het voornemen om het zeker niet zo lang meer te laten duren ….

 

Kirstin H. (on FujiX10)

Kuifje in het MOOF

Voor een opdracht in het MOOF (Museum of original Figurines in de Horte Galerij in Brussel) moest ik foto’s maken van de inauguratie van dit beeld, een van de naar verluidt 3 beelden ter wereld die op die manier gemaakt zijn.  Levensecht, groot, prachtig.

 

Kuifje in het MOOF