Reisfotografie – fotograferen tijdens de vakantie: wat, waar, hoe en waarmee?

“Ik doe het zelden of nooit”, is mijn standaardantwoord op de vraag of ik vaak fotografeer op reis.  “En als ik het doe, dan meestal met ofwel de telefoon, ofwel een kleine systeemcamera”.

 

De melkweg, zoals te zien op een heldere nacht, zonder maan, zonder strooilicht.  Spanje, Pyreneën.  Nikon D850, 24mm 1.4

En toch twijfel ik elk jaar over wat ik op vakantie meeneem.  Er zijn jaren geweest (zo rond 2010 – 2013) waar ik inderdaad gewoon niets meenam op reis, en quasi geen foto maakte.  Ik fotografeerde al voldoende tijdens het jaar. Ik weigerde toen ook nog om met de telefoon te fotograferen (omdat de kwaliteit ondermaats was, toch wanneer je de kwaliteit van spiegelreflexcamera’s gewoon bent).

Maar met enkele reizen naar Zuid-Afrika de afgelopen jaren, waar ik toch besloten had om meer materiaal mee te nemen (toen nog een D800 met allerhande objectieven), en met een lange reis dit jaar besloot ik toch om iets meer materiaal mee te nemen.

Hieronder vind je dus een eigenzinnig fotoverslag van een lange reis door delen van Engeland, Noord-Ierland, Ierland en Spanje met het gezin. Bij sommige beelden geef ik graag wat uitleg  over de gebruikte technieken en materialen.  Andere beelden behoeven minder uitleg.

Het materiaal

Fuji X100T

Die systeemcamera waar ik het hiervoor over had is een Fuji X100T, met een objectief met vaste brandpuntsafstand (equivalent van 35mm).  Die gaat wel vaker de tas in.  Of in de broekzak. Of gewoon om de hals.  Ik gebruik hem vaak in privé of semi-professionele opdrachten (dat zijn opdrachten die ik mezelf opleg, en waarmee ik mijn portfolio uitbouw, maar die niet voor betalende klanten zijn).

Ik kan niet anders zeggen dat de Fuji X100T een geweldige systeemcamera is voor de doeleinden waarvoor ik hem nodig heb: genoeg pixels (16 Mp), (relatief) snel en eenvoudig een beeld maken, zonder zwaar fotomateriaal te moeten meesleuren.  Relatief snel, want de camera heeft toch altijd wat tijd nodig om te focussen.  Soms, bij te weinig licht of te weinig contrast, lukt het manueel focussen niet.

De beelden die ik maak met de Fuji zijn altijd in RAW, met een jpg kopie op het kaartje. Dat laatste omdat je via de telefoon de jpg beelden gemakkelijk kunt overzetten (via een ad-hoc wifi verbinding tussen telefoon en toestel).  De jpg’s download ik nooit op mijn computer, enkel de RAW files (RAF-files in het geval van Fuji).  Het zijn de RAW files die ik edit, bewerk en archiveer.

Zicht op Liverpool, met het Liverpool museum mooi verlicht in het midden.

Ik weet echter uit ervaring dat ik nooit 100% tevreden ben over de kwaliteit van de Fuji X100T.  Niet dat die slecht is, verre van. Ik maakte al verscheidene prints op A3+ formaat, en die komen er goed uit.  Maar wanneer je verwend bent met de kwaliteit van spiegelreflexcamera’s, uitgerust met zogenaamde “prime” objectieven, dan kan deze er nooit tegenop.

Selfie in een bar in de buurt van Clifden, Ierland – Fuji

Nikon D850

Daarom dat ik ook opteerde om één van mijn professionele toestellen mee te nemen, maar ook omdat ik dit jaar  een veel langere vakantie plande dan gewoonlijk.  Ik besloot  om  mijn nieuwe Nikon D850 body mee te nemen, vergezeld van volgende objectieven:

  • 24mm 1.4
  • 35mm 1.4
  • 50mm 1.4
  • 70-200mm 2.8
  • Teleconvertor TC-20EIII

Ik had evengoed mijn Nikon D800 kunnen meenemen (die ik 2 keer in Zuid-Afrika mee had).  Maar omdat ik dit jaar de Nikon D850 gekocht heb (voornamelijk om mee te filmen), besloot ik om toch mijn nieuwe D850 mee te nemen en die uitvoeriger te testen op vlak van fotografie.  Zo was het me namelijk nog niet gelukt om  beelden, via wifi-verbinding tussen de Nikon D850 en de telefoon (via de App SnapBridge van Nikon) over te zetten.  Voorts wist ik dat er heel wat landschappen zaten aan te komen, ideaal voor het testen van het Dynamisch Bereik (DB) van een sensor.

Saravillo, Spanje (Pyreneën): een groot contrast tussen de witte delen van de wolken en de schaduwpartijen (onder bomen, …) wordt goed opgevangen. Een groot dynamisch bereik. Nikon D850, 24mm 1.4

iPhone6s

Tot slot was er de iPhone6s, die altijd overal meegaat.  Handig, gemakkelijk, snel en met voldoende pixels om eventueel prints van te maken.  Handig voor snapshots, zoals onderstaand beeld, waar het snel moest gaan.

Je zal niet zo heel veel beelden van mijn reisgenoten vinden.  Hier en daar zullen ze wel opduiken in een beeld, of zoals in onderstaande foto op de ferry van Liverpool naar Belfast.

Copyright Jurgen Doom
De reisgenoten, op de ferry tussen Liverpool en Belfast. iPhone6s

 

Tot slot nog dit.  Alle beelden, behalve de iPhone-beelden, heb ik verwerkt in Capture One Pro.  De RAW-files zijn dus via Capture One Pro omgezet naar jpg’s.

Liverpool

Liverpool was voor ons een eerste halte op weg naar Noord-Ierland.  Op het programma stonden het Tate Modern en het Liverpool museum.

Tate Modern Liverpool is niet te vergelijken met Tate Modern in Londen: noch het gebouw, noch de grootte van de collectie.  Maar dat maakte het niet minder interessant.  Zo was er de hoogst interessante en tijdelijke tentoonstelling van werken van fotografe Francesca Woodman en Egon Schiele.

Franscesca Woodman en Egon Schiele in Tate Modern Liverpool – Fuji X100T
Copyright Jurgen Doom
Franscesca Woodman en Egon Schiele in Tate Modern Liverpool – Fuji X100T
Copyright Jurgen Doom
Franscesca Woodman en Egon Schiele in Tate Modern Liverpool – Fuji X100T

Alle beelden zijn gemaakt met de iPhone 6s, omdat er niet mocht gefotografeerd worden.  Iets dat me steeds weer blijft verbazen.  De werken zijn gekend en via beelden maak je nog reclame voor de tentoonstelling.  Enfin, illegaal gemaakte beelden hierboven dus ….

Vanuit Tate is het enkele minuten stappen naar “The Liverpool Museum”.  De hoofdreden waarom dat op ons lijstje stond is omdat er werk te zien is van een Belgische glaskunstenares.  Inge Panneels, een Vlaamse kunstenares die in Schotland woont, heeft er in opdracht van Liverpool een absoluut prachtig kunstwerk voor gemaakt.  Inge is gefascineerd door kaarten (maps, mapping, etc ….) .

In 2013 maakte ik voor haar reeds beelden van glaskunst voor haar Map-i project.

Museum of Liverpool: Artwork by Inge Panneels – Fuji

Hier zie je een werk met verschillende kaarten van liverpool in verwerkt.  Ben je in Liverpool, dan loont het zeker de moeite om te gaan kijken.

Ook het museum heeft wat te bieden qua architectuur en de buurt waarin het museum zich bevindt is aangenaam om te wandelen, iets te gaan eten, etc … Jammer dat we er maar 1 dag waren.

Museum of Liverpool – Fuji

Vanuit Liverpool ging het met de ferry naar Belfast.  Dat is zo’n 8h varen.  De ferry vertrekt ‘s avonds laat en komt ‘s ochtends toe in Belfast.

On the boat: bye bye Liverpool, Belfast here we come – Family snapshot – Fuji en iPhone

Noord-Ierland

Belfast

Eén van de tussenstops op onze reis naar het noorden was het Titanic-museum in Belfast.  Niet alleen een must voor elke Titanic liefhebber, maar voor iedereen die interesse heeft in zowel de geschiedenis van de Titanic, als de geschiedenis van de stad Belfast.

Belfast: Titanic museum. iPhone6s

Maar omdat we voornamelijk voor de rust en de natuur gekomen waren, ging het direct noordwaards, richting Antrim coast. Dat is zo’n uur rijden uit Belfast.

Antrim Coast

Als je ooit in Noord Ierland komt, dan is de Antrim coast een echte aanrader. Je vindt er geweldig mooie natuur waarin je naar hartelust kan wandelen (Causeway Coast of Rathlin Island) en natuurlijk de Giant’s Causeway.

De wandeling langs de kliffen is spectaculair en tegelijktertijd rustgevend.  Het gaat er op en af, langs velden en weiden.

Causeway Coast en Giant’s causeway.

De Giant’s Causeway is een spectaculaire basaltformatie die zomaar uit de zee opdoemt.  Stollingsgesteenten.  Maar wel met een specifieke, hexagonale vorm.  Prachtig om te zien en te fotograferen – ware het niet dat het er zwart ziet van de toeristen.  We waren er zelf deel van, dus geen geklaag, maar voor de meer iconische foto’s verwijs ik je door naar de toeristische brochures. Geen idee wanneer die beelden gemaakt zijn, maar niet in juli overdag.

Causeway Coast en Giant’s causeway.
Causeway Coast en Giant’s causeway.

Door als fotograaf een hoek te kiezen kan je wel beelden maken – mits wat geduld – waarbij je geen toeristen mee fotografeert. Maar zowel het standpunt als het licht zijn niet ideaal.  Ze zijn ook allemaal met de Fuji gemaakt, die een vast brandpuntsafstand heeft. Hierdoor kan je niet altijd doen wat je juist wil (ik had maar mijn Nikon D850 moeten meenemen op de wandeltocht, maar ik zag het niet zitten die dag om er aan te sleuren).  Niet meer dan een fijne vakantieherinnering dus.

Voor Rathlin Island moet je een kleine ferry nemen van Ballycastle. Op een half uurtje van het vasteland vind je er een oase van rust en veel wandelplezier.  Er is ook een bezoekerscentrum waar je naar de Puffins of papegaaiduikers kan gaan kijken.  Breng zeker een telescoop of verrekijker mee, want anders zijn ze niet groter dan een speldenprik.

Het eiland zelf is zo goed als verlaten.

 

Rathlin Island
Rathlin Island
Rathlin Island

Noord Ierland is charmant en mooi.  Maar op 4 dagen tijd krijg je maar een klein deel te zien. Niettemin met mooie herinneringen. Eén ding heeft ons wel wat gestoord, en dat is dat ze voor alles, maar dan ook alles het geld uit je zakken kloppen.  Voor het minste moet je betalen (in Pond) en niet een klein beetje.  Zo kost een bezoekje aan de Giant’s Causeway al snel meer dan 50€ (gezin van 4).  Gelukkig zijn er “hacks”, waarbij je door er naartoe te wandelen langs de kustlijn er gratis bij geraakt.

Ierland

Van bij het begin was het niet onze bedoeling om heel Ierland te zien. Dat is onmogelijk op 10 dagen tijd.  Daarom kozen we ervoor om ons te concentreren op 2 locaties en daar de tijd te nemen om het allemaal tot ons te laten doordringen.

Galway

Eerste stop was Clifden in Galway. Clifden ligt in de Coonemara, een prachtig gebied vol veen en turf, bergen, zee, meren, strand en pittoreske dorpen.  Op de camping in Clifden voelden we ons ver weg van de bewoonde wereld, en dat was – heerlijk – !

Clifden Eco Beach camping, Fuji
Clifden Eco Beach camping, Fuji

 

En ja, het kan ook heel goed weer zijn in Ierland.  Zo hebben de kinderen hier op het strand en in het water kunnen spelen.

Clifden Eco Beach camping, Fuji

Geen Ierland zonder publife.  Zelf drink ik geen alcohol meer, maar ons alcoholvrij bier kregen we toch uitgeschonken in een Guinness glas.  Dichter dan dat kwamen we niet bij de “real stuff”!

Guinness, pub. Fuji

Oh ja, we maakten een fantastische en gegidste wandeling in de turf- en veenvelden in de Connemara, waarbij we uitleg kregen over alles dat met turf en veen te maken had.  Super interessant, ware het niet dat het goot!  De gids zei zelf dat ze het in maanden niet meer zo had weten regenen.  Nou ja ….  Geen beelden dus, al was het wel een indrukwekkende tocht tussen meters hoge turf.

Cork via Cliffs of Moher

Voor de mensen uit Cork bestaat Ierland uit volgende gebieden: Cork en Not Cork.  Wel, dat wilden we wel eens onderzoeken, maar niet voordat we eerst via de Cliffs of Moher passeerden.  En ja, daar moet je ook betalen. Niet om de cliffs of zich te bezoeken, maar voor de parking.  En geloof me, ‘t is niet eenvoudig om daar te geraken zonder wagen.

De clifss of Moher zijn ronduit fantastisch om te bezoeken.  Rotswanden die zo’n 200m hoog boven de zee uitsteken.  En wind, heel veel wind.  En roekeloze mensen, die omwille van die ene foto hun leven wagen.  Niettemin, een schitterende locatie.

Het eerste beeld is in tegenlicht gefotografeerd.  Je ziet de grootsheid van het gebeuren, maar de sensor heeft het heel moeilijk met het dynamisch bereik dat hier overbrugd moet worden. Het beeld werd ontwikkeld in Capture One Pro, waarbij de schaduwpartijen wat opgetrokken zijn om detail in de kliffen te krijgen.  Maar het beeld is daardoor iets te flets. Bovendien zijn een heel deel van de wolken volledig uitgebrand.  Niet een heel groot probleem op zich, maar in dit geval toch iets te veel.

Cliffs of Moher, Ireland. Fuji
Cliffs of Moher, Ireland. Fuji

Het tweede beeld is in de andere richting gefotografeerd, met het licht mee.  Het licht valt deels op de rotsen, een ander deel valt in de schaduw. Veel sfeervoller beeld voor mij.

Cork was voor ons weer een rustpunt, waar we de hele tijd bij vrienden gelogeerd hebben (waarvoor onze eeuwige dank).  Het is amper te geloven, maar dit is het zicht uit het raam.  Correctie: dit is het zicht uit het raam, 1 keer per maand. Want de koeien, die grazen er maar 1 dag per maand!

Cork – Santander

Het klinkt een beetje raar, maar we zijn met de boot van Ierland naar Santander gevaren. Nou, zo raar klinkt dat niet als je beseft dat je anders via Dublin, naar Liverpool moet oversteken om in Engeland ofwel de boot te nemen naar Spanje, ofwel over te zetten naar Frankrijk.  Maar goed, de boot dus.  Weer een boot!

De overzet duurt meer dan 24h.  Maar je slaapt er heerlijk op (indien je niet zeeziek wordt).

Screenshot iPhone
Iedereen reist op zijn manier …. iPhone 6S

Bilbao

Het was een verjaardagscadeau, namelijk alle Guggenheims bezoeken.  Guggenheim Bilbao is de eerste in de rij.  En wat een knap museum! Zowel architecturaal als inhoudelijk een heerlijke plek.

 

Guggenheim, Bilbao. Fuji
Guggenheim, Bilbao. Fuji

Eigenaardig genoeg mag je daar de werken niet fotograferen. Zelfs de uitleg die in de zalen hangt mogen niet gefotografeerd worden. Ik vloog bijna buiten toen ik dat toch probeerde.

Naast de vaste collectie aan moderne kunst (Van Warhol, Cy Twombly en Robert Rauschenberg over Gerhard Richter en Anselm Kiefer naar Yves Klein, Willem de Koning, Mark Rothko etc ….) waren er ook 2 tijdelijke tentoonstellingen.  Eentje over de “breakthrough years” van Chagal en een tentoonstelling van het werk van Joana Vasconcelos.  Absoluut fenomenaal.  Go check it out!  Helaas, geen beelden …

Waar men eigenaardig genoeg geen probleem mee had was het fotograferen van het werk van Richard Serra.

Richard Serra, Guggenheim Bilbao
Richard Serra, Guggenheim Bilbao
Richard Serra, Guggenheim Bilbao

 

Valle de Bielsa, Spanje, Pyreneeën

Ken je dat: home away from home? Wel, dat hebben we met de streek rond Bielsa.  Ik wil hier niet te veel reclame maken om het aantal toeristen wat te beperken in die streek, maar voor ons is het er ronduit fantastisch. Rust, bergen, zon, aangename temperaturen, siësta in de namiddag, en nu en dan eens een flink onweer.  Het ideale leven qua!

En je kan er ook magnifieke wandelingen doen. Halve dagtochten, dagtochten, meerdaagse wandelingen via refuges.  Vlak, golven, steil.  Er is voor elk wat wils!

Wandeltochten, met de meest fantastische verzichten.
Panorama op de Puerto Viejo, de grens tussen Frankrijk en Spanje. iPhone6s

 

En voor de meer avontuurlijken onder ons, canyoning. Dat is met een beschermend neopreen pak in de canyon afdalen, via rappels, springen, duiken, glijden, etc …. Als je er ooit zin in hebt, dan moet je zeker contact opnemen met Els van Entremontes.  De video hieronder heb ik een paar jaar terug opgenomen in de kloof die je hieronder ziet.  Els van Entremontes heeft toen de afdaling begeleid.

Zicht vanuit de Miradores de Revilla.

“>

Naast geweldige bergwandelingen is er ook nog het “birdlife”, oftwel de roofvogels die je er kan zien.  Zowel de Vale gier als de Lammergier kan je er bewonderen.

Vogels fotograferen is niet evident. Je hebt er best speciale objectieven voor nodig.  Zo had ik mijn 70-200mm mee, met mijn teleconvertor, zodat de 200mm een 400mm wordt.  Door het gebruik van de teleconvertor verlies je jammer genoeg wel 2 stops, waardoor je als snel te weinig licht hebt.  Om die reden moet je doorgaans, zelfs bij zonlicht, naar ISO 800 tot ISO 1600 gaan, om een voldoende hoge sluitertijd te kunnen gebruiken. Anders gaan je beelden onderbelicht zijn, of bewegingsonscherpte vertonen.  Onderstaande beelden van de Vale gieren zijn gemaakt met de Nikon D850 in combinatie met bovenstaande teleconvertor en teleobjectief.

Vale gier, Saravillo, Spanje.
Vale gier, Saravillo, Spanje.
Vale gier, Saravillo, Spanje.

Als slot van deze geweldige reis hebben we nog een nachtje onder de sterren geslapen.  Dat mag je letterlijk nemen: eerst een uur de bergen in rijden tot aan de Refugio St Isabel, waar we ons matje buiten onder de sterrenhemel opengerold hebben.  Vandaar hadden we een prachtig zicht over het heelal.

Under the milkey way.

Om een sterrenhemel – en het heelal – te fotograferen heb je een statief nodig (gelukkig had ik mijn Gitzo carbonstatief mee), en gebruik je best een sluitertijd van ongeveer 30 seconden, ISO 3200 bij f/4.  De rest gebeurt in post productie.

Ga je langer dan 30 seconden fotograferen, dan riskeer je dat je sterren niet zuiver zijn, maar streepjes.  Bij kleinere diafragma’s (F/8) moet je met nog hogere ISO’s werken.  het is dus een beetje zoeken naar de beste combinatie tussen de verschillende parameters.

Melkweg, heelal.

Het was een geweldige reis en een geweldige tijd in de natuur. We hebben genoten van de zon, maar ook van de regen  op ons gezicht en de stevige wind tegen onze tent.  We sliepen onder de sterren en wandelden op het dak van de wereld (althans, zo voelde het).

En we kijken uit naar volgend jaar.

Met of zonder camera!

2013 – een jaar in beelden …. een overzichtje!

Het jaar 2013 loopt op zijn laatste benen.  Tijd voor een eigenzinnige terugblik ….

2005 – ….

Ik ben ondertussen al bijna 10 jaar als fotograaf actief in België.  Mijn zaak heeft zich in die tijd van bijna 100% particulier werk (huwelijk, portret, communie, etc …) naar quasi 100% “business to business” getransformeerd.  Dit is in zekere zin “organisch” verlopen.  Daar waar ik in mijn beginjaren eerder sporadisch een commerciële opdracht had, ben ik sinds 2007/2008 steevast meer en meer commercieel werk beginnen doen.

In die jaren waren het vooral portretten en reeksen voor de publicaties van de Christelijke Mutualiteit (“Visie” en “CM.be”) en opdrachten voor reclamebureau’s zoals “Enterprise Communications” en “Head Office” (het vroegere “CRM Factory”).  Dit werd aangevuld met opdrachten voor kleine bedrijven, KMO’s, multinationals, advocatenkantoren en andere reclamebureau’s in België en Nederland (Artex, ABCommunications, Decom, Reekers en Vannoppen, etc …).

Door die jaren heen ben ik er in geslaagd om die contacten verder uit te bouwen en dankzij het werk dat ik voor hun gedaan heb, nieuwe klanten weten te overtuigen van de waarde van mijn beelden.  De basis die ik daarvoor in mijn beginjaren gelegd heb, wierpen dit jaar zeker hun vruchten af.

2013 – een mooi jaar in beelden.

Zo begon het jaar goed met een paar grote opdrachten.  Eén van die opdrachten was voor PRIMAGAZ, een grote speler in de energiesector van ons land.  Hun oude website en “corporate identity” moest volledig vernieuwd worden, inclusief de beelden ….

We zijn zowat overal in België geweest in de meest diverse weertypes. Onderstaand beeld hebben we kunnen maken dankzij de hulp van moeder natuur, dat voor een mooi sneeuwtapijt had gezorgd.  Ons “model” heeft aan den lijve ondervonden wat dat betekende … maar dat kwam zeker het beeld ten goede!

 

Screenshot van de vernieuwde website voor primagaz.
Screenshot van de vernieuwde website voor primagaz.

 

Van sneeuw en ijskoude omstandigheden naar een hittegolf en beelden die gemaakt zijn in een zwembad  moet allemaal kunnen (hetzij niet op 1 dag, zelfs niet in België!).  Dat we het aangename aan het nuttige koppelden om de juiste beelden te maken, mag daarom blijken uit onderstaande “instagram” . dat gemaakt werd tijdens het fotograferen van het beeld dat nu groot op de website van Primagaz prijkt!

Instagram photo of me in action for Primagaz.
Instagram photo of me in action for Primagaz.

 

Het uiteindelijke resultaat is te vinden op hun website …..!

Screenshot van de vernieuwde website voor primagaz.
Screenshot van de vernieuwde website voor primagaz

 

Voor IDAGOS, een glas atelier van de Belgische glaskunstenares Inge Panneels in Schotland, werden een hele serie beelden gemaakt voor haar project Map-i.  De foto’s van de afzonderlijke kunstwerken werden eerst in haar atelier in Schotland gefotografeerd (voor het boek dat samen met de tentoonstelling werd uitgebracht), en nadien werden nog een paar sfeerbeelden gemaakt in het Mercatormuseum in Sint-Niklaas.

 

Beeld voor Idagos, maakt deel uit van het Map-i project.
Beeld voor Idagos, maakt deel uit van het Map-i project.

 

In de bouwsector heb ik ook best een aantal terugkerende tevreden klanten.  Zo doe ik al sinds 2008 alle conferenties van FEMA/FEPROMA en heb ik dankzij hun ook FINGO (welfsels) als klant mogen verwelkomen.  Dit jaar is daar één van hun “concullega’s” bijgekomen, namelijk OETERBETON.  Voor die laatste mocht ik een paar geweldige werven fotograferen ….

Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en weefsels.
Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en welfsels.
Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en weefsels.
Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en welfsels.
Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en weefsels.
Producten en werven voor Oeterbeton, fabrikant van prédallen en welfsels.

 

In diezelfde bouwsector werk ik inmiddels al een heel aantal jaren voor GROUP SUERICKX, die gespecialiseerd zijn in renovatiemanagement.  Alles van renovatie van daken, staalconstructies, monumenten, etc ….  Ook dit jaar heb ik een aantal opdrachten mogen uitvoeren voor hun.  Van het klimmen op de daken van Tour & Taxis tot het fotograferen van hun medewerkers … ze weten met te vinden bij Suerickx!

Het mooiste compliment dat ik van hun kreeg was dat ze er van overtuigd zijn dat de foto’s die ik hun aanlever een grote rol spelen in het overtuigen van nieuwe klanten om voor hun te kiezen bij de renovatieprojecten, en dat mijn beelden zeker een bijdrage leveren aan de sterke jaarlijkse groei die ze meemaken.  Danku Christophe en Olivier!

 

Screenshot van de website van Group Suerickx.
Screenshot van de website van Group Suerickx.
Screenshot van de website van Group Suerickx.
Screenshot van de website van Group Suerickx.
Screenshot van de website van Group Suerickx.
Screenshot van de website van Group Suerickx.

 

Restauratie in Tour & Taxis - renovatiemanagement
Restauratie in Tour & Taxis – renovatiemanagement
Bedrijfsfotografie voor de website van Suerickx
Bedrijfsfotografie voor de website van Suerickx

 

2013 was ook het jaar waarin ik in de transportsector meer werk verricht heb. In mijn vorige blogpost heb ik het over de geweldige opdracht voor SCANIA op de luchthaven van Zaventem gehad.  Hoewel dit een geweldige opdracht was, zijn er uiteraard nog andere geweest.  Eén van de meest opvallendste was zeker de opdracht op het militair terrein van Trier in Duitsland, waar een aantal van hun voertuigen aan strenge test worden onderworpen.  Daar moesten uiteraard ook beelden van komen ….

Scania
Scania
Scania
Scania
Scania
Scania
Scania
Scania

Eén van de meest memorabele opdrachten was zeker die op de luchthaven in Zaventem. Scania leverde daar hun nieuwe trekkers P280 af, en daar moesten beelden van komen.  Zelfs al betekende dat om 5h ‘s ochtends in winterse omstandigheden beelden maken ….  Een geweldige ervaring!

Scania
Scania
Airport -  Boeing 747
Airport – Boeing 747
Scania
Scania
Scania
Scania
Man at work ….
Man at work ….

Er werd ook weer heel wat architectuurfotografie uitgevoerd. Voornamelijk interieurfotografie, maar dan toegespitst op een specifiek product.  Zo was er enerzijds HALTON, een Finse multinational gespecialiseerd  in ventilatie en afzuiginstallaties.  Voor de vernieuwing van hun beeldmateriaal werden diverse afgewerkte werven bezocht, waarbij de architectuurfoto’s in dienst staan van hun producten.

Halton
Halton
Halton
Halton
Halton
Halton

 

Een gelijkaardige serie opdrachten werden uitgevoerd voor ERIBEL, producent van deuren (akoestische, brandwerende, etc ….), met grote werven in Leuven (UZ Gasthuisberg), Waver (AGC), Brussel (GDF Suez), etc ….

Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, Leuven
Eribel, AGC
Eribel, AGC

Om een beetje in de “gebouwen” sfeer te blijven ronden we dit thema af met de opdrachten die ik al jaar en dag mag uitvoeren voor VINCI PARK.  Het fotograferen van de binnen- en buitenkant van (voornamelijk ondergrondse) parkeergarages voor hun promotiemateriaal blijft steeds een uitdaging, die ik met plezier aanga.  Enkele beelden die dit jaar gemaakt zijn …

 

Vinci Park
Vinci Park
Vinci Park
Vinci Park
Vinci Park
Vinci Park

Prophets, een dynamisch reclamebureau uit Antwerpen, vroeg me om beelden te maken voor LOGOS, zodat ze meer “visuals” hadden voor promotie van hun opleidingsaanbod.  Een paar beelden ….

 

Fotografie voor visuals voor Logos, via Prophets.be
Fotografie voor visuals voor Logos, via Prophets.be
Fotografie voor visuals voor Logos, via Prophets.be
Fotografie voor visuals voor Logos, via Prophets.be

Een heel groot deel van mijn werk bestaat voorts uit het fotograferen van mensen – portretten allerhande.  Zo mag ik 2 keer per jaar het “look-book” maken voor SONJA SONNEVILLE.  Tot nu toe was dat uitsluitend in studio met witte achtergrond, maar dit jaar zijn we ook naar buiten getrokken en hebben we proberen zomerse beelden te maken tijdens winterse temperaturen ….

Sonja Sonneville - look book - boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville – look book – boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville - look book - boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville – look book – boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville - look book - boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville – look book – boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville - look book - boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville – look book – boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville - look book - boetiek in Holsbeek.
Sonja Sonneville – look book – boetiek in Holsbeek.

 

En of we portretten gemaakt hebben dit jaar.  Ik riskeer vast en zeker mensen en opdrachtgevers te vergeten, maar de vele opdrachten die ik voor ZO Magazine van Unizo mocht doen, de steeds uitdagende portretten voor OKRA, de wederkerende serie portretten voor advocatenkantoor NAUTADUTILH of de beelden voor BNP PARIBAS FORTIS.  Bovendien waren er de serie portretten voor MOORE STEPHENS VERSCHELDEN, of de beelden voor advocatenkantoor DELARUE VAN INNIS, de groepportretten voor RPD of de portretten voor PHOENIX EXECUTIVES  alsook de serie zwart wit beelden voor een boek over actieve senioren en de dubbelportretten voor PRO TIME.  Het waren stuk voor stuk opdrachten waarbij we steeds getracht hebben om met een zo’n interessant mogelijke beelden terug te komen binnen de krijtlijnen van de – soms heel specifieke – opdracht.

 

Portret voor ZO magazine
Portret voor ZO magazine
Portret voor advocatenkantoor NautaDutilh
Portret voor advocatenkantoor NautaDutilh
groepportret voor OKRA
groepportret voor OKRA
portret voor boek over actieve senioren
portret voor boek over actieve senioren
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue
Portret voor boek over actieve senioren
Portret voor boek over actieve senioren
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue
Groepsportret voor RPD property management
Groepsportret voor RPD property management
Dubbelportret voor Pro Time bij CNH, Zedelgem
Dubbelportret voor Pro Time bij CNH, Zedelgem
Portret van een geestelijke voor OKRA
Portret van een geestelijke voor OKRA
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue
Portret bij advocatenkantoor Van Innis Delarue

 

Opening van Touring Glass, voor LVTPR
Opening van Touring Glass, voor LVTPR
Portret van een bedrijfsleider, voor Group Suerickx.
Portret van een bedrijfsleider, voor Group Suerickx.
Business portrait op locatie, tijdens een conferentie.
Business portrait op locatie, tijdens een conferentie.
Dubbelportret, tijdens een reportage over het gebruik van Drones - voor ZO magazine van Unizo.
Dubbelportret, tijdens een reportage over het gebruik van Drones – voor ZO magazine van Unizo.

 

Beeld van kippenkweker, voor Primagaz
Beeld van kippenkweker, voor Primagaz
Business portrait voor Phoenix executives
Business portrait voor Phoenix executives

 

 

Last, but not least, ben ik ook actief geweest op een aantal events.  Voornamelijk voor BNP PARIBAS FORTIS, alsook LVTPR België.  Voor LVTPR heb ik naast het fotografern van een paar events tevens een paar events mogen filmen (en monteren), bijvoorbeeld die waarbij de Nokia Lumia 1020 in België werd voorgesteld.  Het resultaat daarvan ziet u hier ….

– Nokia Lumia1020

 

En tot slot, om in de sfeer van het eindejaar te blijven, mocht ik voor diezelfde mensen van LVTPR hun kerstkaartjes fotograferen.  Een eerder knotsgekke bedoening die resulteerde in fijne en mooie kerstbeelden ….

LVT viert kerstmis op geheel gepaste wijze …!
LVT viert kerstmis op geheel gepaste wijze …!

Aan iedereen met wie ik dit jaar (en uiteraard de vorige jaren) mocht samenwerken: hartelijk dank voor het vertrouwen en graag tot in 2014 voor weer een jaar vol beelden ….!

Jürgen

 

 

 

 

 

Kerst

Kerst, en Kerstmis.  Feest van het licht.

De donkerste dagen zijn achter de rug, ze beginnen vanaf nu weer te lengen.

2012 ligt ook bijna achter ons, we kijken vol anticipatie en verlangen naar wat 2013 ons gaat brengen.

Een fijne kerst en prettig oudjaar!

Jürgen

Kerst, feest van het licht.

Roger

Dit zijn de shots uit de shoot met Roger waarvoor ik mijn broer gebruikte om het licht te testen (zie vorige blogpost).  Roger is zo verlegen/bescheiden dat ik hem alleen mocht fotograferen terwijl hij zijn kant aan het lezen was …. ‘t is eens wat anders!

 

Roger

 

 

Roger

 

 

 

 

 

 

 

Kirstin H.

Een kleine 8 jaar hadden we elkaar niet gezien.  Samen fotografie gestudeerd in Zuid-Afrika, aan elkaar gewaagd in dit domein ….. Nog contact gehouden via mail, Skype, etc …

En dan wil het toeval dat ik naar Schotland ga, waar zij op welgeteld 10km van waar ik logeer een paar maanden verblijft …

Een fantastisch weerzien, een geweldige babbel en het voornemen om het zeker niet zo lang meer te laten duren ….

 

Kirstin H. (on FujiX10)

Helsinki

Ik ben voor een filmopdracht een paar dagen naar Helsinki moeten gaan, waar ik de tijd gehad heb om wat rond te lopen en naar de prachtige architectuur te kijken. Een paar impressies ….

 

Helsinki

 

Helsinki

 

Helsinki

 

Helsinki jachthaven

 

 

 

Ranger Quadra van Elinchrom – eerste impressies.

‘t Is al een heel lange tijd dat ik de Ranger Quadra, Elinchrom’s draagbare flitssysteem, op het oog heb.

Ik sta bij mijn klanten bekend als iemand die in quasi alle lichtomstandigheden toch nog goed en interessant belichte beelden kan maken.  Ik geef toe dat er niettemin beperkingen zijn aan wat ik kan doen, maar die beperkingen vinden meestal hun oorsprong in de maximale kracht van de reportageflitsen die ik gebruik (Nikon SB900).  Dikwijls kan ik het oplossen door er een tweede flits bij te zetten en zo de output verghogen, maar ook daar zijn er beperkingen aan.  Wel kan ik met mijn reportageflitsen gebruik maken van high-speed sync, wat me toelaat om sneller dan de maximale synchronisatiesnelheid te fotograferen en daardoor een groter diafragma te gebruiken.  En ik heb nog altijd mijn studioflitsen die ik mee op locatie kan nemen wanneer ik weet dat ik heel wat “power” nodig heb.

Al deze argumenten weerhielden me ervan om te investeren in weer nieuw materiaal dat geen high-speed sync kan en ook niet zo sterk is als mijn studioflitsen.

Wel, soms gebeurde het dat ik op locatie echt wel het comfort wou hebben van meer kracht.  Een flashead van een Ranger Quadra levert zo’n 400Ws, 4 keer meer dan wat een reportageflitser kan leveren. Bovendien zie ik me niet altijd rondsleuren met mijn studioflitsen.  Die zijn zwaar, log, duur en hebben altijd electriciteit nodig ….

Dus, toch maar de Ranger Quadra.  Ik beb er voor het eerst eens goed naar gekeken op Photokina in Keulen, in september 2010.  Toen vond ik de Ranger te klein om groot te zijn, maar ook te groot om echt klein te zijn.  Toch maar niet dus?

Maar de Ranger bleef toch in mijn hoofd spoken, zeker op momenten dat ik buiten fotografeerde en mijn reportageflitsen er alles moesten uitpersen om te kunnen volgen.

Ik heb dan toch beslist om tot de aankoop ervan over te gaan en heb een kit gekocht met twee flitskoppen, twee batterijen, twee statieven en twee flash adaptors (om al mijn softboxen, grids en snoots van mijn studioset te kunnen gebruiken).  De mensen bij Servix, waar ik de Ranger Quadra gekocht heb, raadden me ook aan om extra kabels van 5 m lengte  erbij te kopen, zodat je de twee flitskoppen 10m uit elkaar kan plaatsen.

Ik ben beginnen te experimenteren met de Ranger Quadra in een veilige omgeving, de studio, met wat vrienden.  Zij waren geduldig en ik kon het een en ander uitproberen.

 

portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
portrait with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

 

Eens ik goed wist hoe de Ranger Quadra te bedienen, wat eigenlijk eenvoudig is, ben ik hem beginnen meenemen naar commerciele opdrachten.  Hieronder is een voorbeeld van zo’n opdracht, voor de groep Suerickx (bestaande uit Icopan, Cosenco en Building Services).

 

Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom
Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

Door gebruik te maken van de Ranger Quadra heb ik de belichting kunnen regelen en de contrasten volledig onder controle kunnen houden.  Een waar plezier.

 

Tot slot nog een beeld uit een serie van beelden voor accountancy bedrijf Moore Stephens Verschelden.  Ik moest de CEO fotograferen temidden containers.  Door gebruik te maken van de Ranger heb ik hem kunnen uitlichten uit de omgeving.

 

Corporate shoot with Ranger Quadra Elinchrom by Jürgen Doom

 

Had ik deze beelden kunnen maken met mijn Nikon SB900’s, mijn reportageflitsen.  Waarschijnlijk wel.  Was het gemakkelijker om te werken met de Rangers?  Misschien wel, misschien niet.  Was het comfortabeler om ze te maken met de Ranger.  Absoluut wel.

En daar komt het hem som op aan.  Als commercieel fotograaf is comfort belangrijk, zo belangrijk dat we bereid zijn er een extra prijs voor te betalen … met de bedoeling er betere beelden door te maken …

 

Tentoonstelling in museum M in Leuven

Deze avond opent de tentoonstelling “de honderd” in museum M in Leuven

De honderd is een tentoonstelling van 100 foto’s.  Niet zomaar 100 foto’s, maar de 100 beste foto’s van Leuvenaars.

Eén van mijn beelden is ook geselecteerd.  Wil je weten welk, kom dan deze avond gerust af naar Leuven.  Je vindt alle info hier.

 

 

Nikon D3s ISO 102400

Nikon’s D3s ISO 102400 …

In de begindagen van de digitale fotografie was er heel wat te doen om de “ruis” die men vaststelde in foto’s die gemaakt waren bij hogere ISO-waarden (ASA voor de “old-school” fotografen).  Digitale ruis herken je als eigenaardige “artefacten” of puntjes in een andere kleur in de foto dan de kleur dat het eigenlijk zou moeten zijn.  Daardoor krijg je “vuile” beelden die bovendien aan scherpte missen.

Ik herinner me nog goed mijn eerste digitale Nikon, een D100, waar je niet ongestraft boven ISO 400 kon gaan.  Deed je dat wel, dan mocht je tussen de ruis door het beeld zoeken, zeker als je naar ISO 1600 ging.  Met de D200 was het een beetje beter, maar nog niet spectaculair.  Vanaf ISO800 moest je beginnen oppassen wat je deed om niet ten onder te gaan in een zee van digitale ruis ….

De stap naar de D3 was eigenlijk een “giant leap”, een geweldig grote sprong.  Plots kon je zonder veel nadenken gevoeligheden van 800 en 1600 ISO gebruiken en als het even moest was 3200 ook nog mogelijk  Enkel van de ISO 6400 probeerde ik gewoon af te blijven.

En sinds de D3s is ISO eigenlijk geen “issue” meer.  Moet ik ISO 6400 gebruiken, dan doe ik dat gewoon. Al probeer ik natuurlijk mijn ISO steeds zo laag mogelijk te houden.

Gisteren, na een avondje opnamen in het mooie en zonnige Antwerpen, zat ik nog wat na te praten op het terras bij mijn broer. Het werd ver na zonsondergang, de BBQ werd stilaan koud en de laatste glazen werden gedronken toen ik toch maar besloot af te zakken naar huis.  Om de een of andere reden kwam het op fotografie en voor we het allemaal goed besefte haalde ik mijn toestel weer boven, schroefde er een 50mm 1.4 op en probeerde nog snel een shot te maken van mij broer.

Nu, het was na middernacht, dat wil zeggen dat er enkel kunstlicht was dat voor enige verlichting zorgde.  In dit geval, een lampje van 40 of 60 Watt, zo ongeveer 3 meter links van mijn broer verwijderd.  Dat was zowat het enige licht dat ik had.   ‘t Was zelfs zo donker dat de autofocus het nagenoeg liet afweten.  Scherpstellen op de ogen? Waar zijn die ogen juist?

En de instellingen op de camera?  Wel, f1.4 (om een kleine scherptediepte te hebben), 1/160 sec om geen bewegingsonscherpte te krijgen en ISO 102400.  Alstublieft. Dankuwel!

De foto werd door Lightroom gedraaid, maar langer dan een paar minuten heeft dat niet geduurd. Et voila, een prachtexemplaar (u mag zelf kiezen of het om de esthetische eigenschappen van de foto in het algemeen, dan wel om mijn broer in het bijzonder gaat ….).

Nikon D3s ISO102400

Vastgoedfotograaf & vastgoed fotografie

Vastgoedfotograaf & vastgoed fotografie

Fotografie en vastgoed, ‘t zijn niet direct woorden die vaak in 1 zin samenkomen.  Doorgaans is de kwaliteit van vastgoedfotografie nog rampzaliger dan de staat van het pand dat verkocht wordt.  Als je dan bedenkt dat er vaak enorme budgetten gesmeten worden om een blikje frisdrank, een lapje stof of een bepaalde vorm van ontbijtgranen te promoten, dan versta je soms niet waarom mensen zo slecht mogelijke foto’s online zetten om het duurste goed dat ze hebben trachten te verkopen.  Maar dat zal wel aan mij liggen ….

Niet zo dus voor het kantoor van notaris De Jonghe in Oostende, die me conctacteerde naar aanleiding van de nakende verkoop van de Irish pub “Celtic Ireland” in Oostende.  In mijn vorige post beschreef ik hoe ik het interieur daarvan gefotografeerd heb.  Bij de Irish pub hoort echter ook nog een deel hotel, waarvan de kamers ook moesten gefotografeerd worden.  Om reden allerhande konden we maar 2 kamers fotograferen.

Voor architectuurfoto’s, of het nu om vastgoed gaat of om het fotograferen van een gebouw in het kader van een brochure, website, jaarverslag of advertentie, gebruik ik standaard een 24mm tilt-shift lens van Nikon.  Deze lens laat het toe om in bepaalde situaties een beeld te kunnen maken zonder dat je dat camera zodanig moet draaien dat de verticalen niet meer verticaal zouden lopen.  Echter, in sommige situaties kom je er zelfs niet met een 24 mm tilt shift.  Zo waren de hotelkamers dusdanig ingericht dat ik een hoek moest kiezen die me noodzaakte een “bredere” lens te gebruiken dan de 24mm, met name de 14-24mm van Nikon.  Onderstaande beelden illustreren waarom.

Bovendien heb ik ook gebruik gemaakt van flitslicht.  In het eerste beeld zie je de basisbelichting zodat die bij de eerste serie testopnamen aanwezig was.

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Na verandering van lens (14-24mm op 14mm ipv de 24 mm tilt schift) en het plaatsen van een paar flitslichten (buiten beeld uiteraard) en aangestuurd via het Nikon CLS systeem, kreeg ik onderstaand beeld.

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Door de keuze van de bredere lens en het gebruik van warm flitslicht krijg je een warmer en voller beeld, waardoor je een sfeer krijgt die mij wel zin doet krijgen om hier een nachtje door te brengen.  In de horizontale versie van dit beeld krijg je dan dit, namelijk een versie zonder flitslicht (enkel aanwezig licht) …

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

… en dan het zelfde beeld met wat warm invulflitslicht ….

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Hotelkamers hebben doorgaans ook badkamers.  Badkamers dus …

Dit is het beeldje dat ze hadden van de badkamer die bij deze kamer hoort:

euh, een badkamer ...
euh, een badkamer?

Geen idee wat men met deze foto tracht te bewijzen, maar ik heb mijn standpunt anders gekozen zodat ik de zon, die door het raam scheen, mee in de foto kon nemen.  Een eerste testbeeldje leverde dan dit resultaat op.  Omdat ik de zon in mijn beeld had, heb ik bewust het interieur een beetje onderbelicht (omdat ik anders heel wat problemen zou krijgen met flare en contrasten).

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Door gebruik te maken van flitslicht in de badkamer krijg je echter die contrasten wat beter onder controle en kan je bovendien de kleurtemperatuur een beetje aanpassen, met dit als resultaat:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Het beetje “flare” dat ik nog krijg in de lens neem ik er maar bij.  In dit geval vond ik dit niet zo storend.  Persoonlijke mening uiteraard.

Vertikaal lijkt het beeld dan zo:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Tot slot hebben we nog een beeldje gemaakt van de bewuste kamer, maar dan van uit de andere hoek.  Zo konden we het raam er bij nemen, wat een soort van “opening” creëert in het beeld.  Uiteraard zijn de contrasten onder controle gehouden door gebruik te maken van flitslicht, zoals je kan zien in het verschil tussen het eerste en tweede beeld:

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie
vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Oh ja, er waren dus 2 kamers te fotograferen.  Daarom, voor de volledigheid, de tweede kamer;

vastgoedfotografie
vastgoedfotografie

Enfin, kortom, bref …. ik pleit voor het gebruik van mooie foto’s, die uw pand of vastgoedproject de uitstraling geeft dat het verdient.  De extra meerkost dat daarmee gepaard gaat verdwijnt in het niets door de meerwaarde die je daarbij gecreëerd hebt, al was het maar door er een groter publiek mee te bereiken dat toch eens wil komen zien wat dat mooie pand, dat verkocht wordt, nu eigenlijk wel is.