Broer

Broer, als “stand in” tijdens een portretshoot …

 

Broer

Beste broer in de hele wereld ….

Ik heb de beste broer in de hele wereld …

… ten bewijze!

 

En kent u het nog, hetgeen hij in zijn hand heeft?  Als je het omdraait maakt het een levensecht geloei van een koe!

 

Broer

 

 

28 dagen in februari – dag 28

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

met in dit geval een Nikon D3 met 50mm f1.4 lens.

Zelfs al zou je zonder agenda leven, dan nog zou je – mits wat aandacht voor “details” – moeiteloos kunnen weten in welke tijd van het jaar we juist zitten.

Een kleine blik op Myrte en Johannes maakte me al snel duidelijk dat ze het op school ongetwijfeld over karnaval gehad hebben.  Het zat namelijk zo.  Johannes had ergens wat stukjes slingers opgescharreld die hij dan vakkundig over Myrte aanbracht, teneinde haar te versieren.  ‘k Ben niet zeker of Myrte hier over een paar jaar nog mee zal kunnen lachen, maar wij nu anders wel …

Uiteraard – hoe kan het ook anders – was nadien Myrte aan de beurt om Johannes te versieren.  Zoals het een volleerd karnavalfeestvierder behoort ging hij dan ook direct in houding staan teneinde Myrte haar werk naar behoren te kunnen laten uitvoeren.

Het moet gezegd, het resultaat mag er ook zijn! Zelfs moeder de vrouw vond het een blik waardig.  ‘k Ben alleen niet helemaal zeker of Johannes hier over een paar jaar nog zal mee kunnen lachen, maar wij anders wel nu ….

Tot slot hadden ze graag nog een groepsportretje laten maken, versierde en versiester samen …

‘t Zijn lappen, die bengels.

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dag 26

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

met in dit geval een iPhone 4G (zoals u zal zien).

Februari telt wel degelijk 28 dagen dit jaar en ja, de voorbije 2 dagen zullen in de nevelen der tijd verdwijnen zonder foto’s van mijn dierbaarsten.  Lange werkdagen en bijgevolg weinig foto opportuniteiten hebben als gevolg dat er geen beelden gemaakt zijn.

Zaterdag echter zat Myrte achteraan in de wagen na een “chocoladefeestje” van een van haar klasgenootjes.  Gelukkig zat ze niet meer onder de chocolade toen ik haar gaan oppikken ben dankuwel mama Wendy, ik ben u eeuwig dankbaar), maar het vele spelen en hard werken aan haar chocoladekunstwerkjes eisten haar tol.  Een beetje wezenloos voor haar uitstaren was het gevolg.  Een foto in de achteruitkijkspiegel  – waardoor de geportretteerde, het fototoestel als een stuk van de fotograaf  in 1 beeld gevangen zijn  ….

Blij dat dit geen schrikkeljaar is!

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dag 23

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

met in dit geval een Nikon D3 en 50mm f 1.4 lens.

Ze worden toch zo snel groot, mevrouw …. al zijn er soms dagen waarop je wenste dat ze 10 jaar ouder waren.  Enfin, blij dat ze zo goed groeien, ‘t omgekeerde zou ons meer zorgen baren ….

Toch snel even voor het slapen gaan checken waar we al zitten op de schaal van centimeters ….

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dag 22

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

… met in dit geval een iPhone 4G.

Zwemmen konden ze al.  Myrte heeft een “brevet” van 50 m en Johannes zwemt vlotjes 12.5m.  Allemaal geleerd op vakantie van de – naar wat mijn vrouw beweert – niet onknappe redder bij het zwembad.

Maar technisch gezien was het allemaal nog niet zo indrukwekkend.  En daarom werd besloten om via Sporty toch maar aan te leren wat je beter vroeg dan laat aanleert.  Want vroeg geleerd, ….

Daarom gingen we vandaag van ‘t school recht naar het zwembad. En dat ze er klaar voor waren …..! Oh, u mag 1 keer raden wie de grootste deugeniet is en wie de grootste kapoen.

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dag 21

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

… met in dit geval een Nikon D3 met 24mm f2.8 lens.

In een van mijn vorige posts schreef ik dat we zaterdag naar een dansvoorstelling geweest zijn.  Deze avond vroegen de kinderen aan mij of ze op mijn gitaar mochten spelen.  Ik heb een klassieke Spaanse gitaar die tegen een stootje kan en waar ze mogen op tokkelen (de nylon snaren vormen ook niet direct een probleem voor hun ogen moesten ze springen).

En toen begon het, de dansvoorstelling. Zomaar, zonder iets af te spreken, zonder voorbereiding, zonder oefening begonnen Myrte en Johannes een dansvoorstelling te geven.  Johannes gaf de maat aan op gitaar en Myrte bewoog sierlijk haar lichaam over het tapijt in de woonkamer.  Dit alles duidelijk geïnspireerd op wat ze zaterdagavond allemaal zagen.

Dat kinderen alle info rond hun opnemen wist ik al, maar dat ze dat zo sterk deden en het nadien nog min of meer konden reproduceren, daar had ik echt geen idee van …. Het was echt ontroerend om te zien hoe ze de danspassen, sprongen, pirouetten, bewegingen en de hele choreografie in hun kokertje hadden geprent en het er weer uit kregen.  Je zou voor minder drie keer nadenken voor je die kinderen iets vertelt ….

Nadien werden de rollen omgedraaid ….

Ze hebben daarna nog samen gedanst (zoals tijdens de voorstelling zaterdag), maar ik was te stomverbaasd om daar nog beelden van te maken ….

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dag 20

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

… met in dit geval een iPhone 4G.

‘t Is crisis en dat laat zich overal voelen. Deze ochtend, toen ik beneden kwam, werd ik in mijn eigen woonkamer aangesproken door een meisje – ‘t was eigenlijk nog een kind – dat figuurtjes uit strijkpareltjes aan het verkopen was voor haar ouders ….

‘t Zijn tijden …..

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂

28 dagen in februari – dagen 17 – 19

28 dagen in februari is een persoonlijk fotoproject, waarbij ik de alledaagse dingen des leven fotografeer, met de nadruk op mijn kinderen Johannes en Myrte, met behulp van om het even welk apparaat dat foto’s maakt ….

… met in dit geval een iPhone 4G.

Je kan niet vroeg genoeg met cultuur en cultuur opvoeding beginnen.  Kinderen zuigen alle informatie die ze voorgeschoteld krijgen – mits af en toe wat stimulatie – als een spons op, iets wat je op latere leeftijd steeds meer moeite kost.

Zo gaat Myrte al anderhalf jaar elke zaterdag ochtend (om 9h alstublieft) naar de academie om er te leren tekenen (dezelfde academie als waar ik, jaren terug, toen de dieren nog konden praten, fotokunst ben begonnen …. en uiteindelijk gehaald heb).

Een van de werkjes die ze maakte is deel van een grote tentoonstelling die tegenwoordig aan het SLAC in Leuven loopt en zeker de moeite waard is.  Fier als een gieter troonde ze me mee naar haar kunstwerk en die van haar klasje, en om me helemaal te laten geloven dat het wel degelijk haar werkje was, toonde ze me haar naam op het lijstje van “kunstenaars” …. Ik weet niet goed wie het meest fier van ons beide was.

Van het kunstwerkje van Myrte Doom naar de opening van de tentoonstelling van Luc Tuymans zijn retrospectieve is maar een kleine stap, temeer omdat ik zelf deze keer aangenaam verrast was om te zien hoe een foto, of beter een reproductie van een werk van Luc Tuymans dat ik gefotografeerd heb, in’t groot voor één van de ramen van de Bozar hing (u zou eens moeten weten hoe groot dit schilderij in het echt is ….).  Het betreft het eerste beeld dat ik ooit eens, op een zonnige weekdag in Oostende bij een privé verzamelaar ben gaan fotograferen, correctie, reproduceren, in opdracht van Luc Tuymans.  Omdat mijn vrouw, mijn kinderen en mijn schoonouders bij mij waren, kon ik het niet nalaten te vertellen dat het een beeld was dat geschoten heb.  En ik weet ook niet wie het meest fier was ….

foto reportage
foto reportage

Uiteindelijk waren we niet in de Bozar om naar Luc zijn retrospectieve te gaan kijken – wat we eigenlijk wel zouden willen gaan doen binnenkort – maar omdat er een kinderconcert georganiseerd was waar we ons voor ingeschreven hadden.  Le carnaval des animaux, in ‘t Frans (sorry Bart, maar we vinden interculturaliteit wel belangrijk) heeft onze bengels (en ouders en grootouders) wel kunnen bekoren.

In het treinritje terug naar huis kreeg ik plots concurrentie van mijn bloedeigen vrouw, die ook wat foto’s van onze kindjes begon te maken.  Schande! Broodroof!

Soit, omdat we die dag nog niet genoeg cultuur opgesnoven hadden zijn we dan maar met z’n allen ‘s avonds naar CC Den Blank gegaan waar er een voorstelling was van “De Bende van Vlieg”.  Dankzij een cadeautje van mijn lieve petekindje konden we eerst gaan smullen bij de smulvlieg, om daarna een dansvoorstelling bij te wonen.  En hoewel het al na bedtijd was, kon het de kinderen meer dan bekoren.

foto reportage
foto reportage

En waar een iPhone niet allemaal goed voor is, je kan er namelijk een foto maken terwijl je op het scherm kan zien welke foto je maakt. In dit geval, de Doomkes …..

 

Foto’s verwijderd op vraag van de kinderen – 31/05/2017  .  ‘t Heeft lang geduurd … 🙂